Heel wat kinderen en jongeren hebben extra aandacht en zorg nodig omdat ze zich niet goed voelen, ziek zijn, een beperking hebben of omdat ze zelf zorg dragen. Deze kinderen en jongeren hebben elk hun specifieke noden en behoeften. Recht op zorg is evident. Zorg die ook rekening houdt met wat een kind minimaal nodig heeft en maximaal aankan, is minder vanzelfsprekend.

Altijd toegang tot zorg

Kinderen of jongeren die zich mentaal of fysiek niet goed voelen, moeten een dokter, een psycholoog of andere zorgverlener kunnen raadplegen. Zolang minderjarigen voor zorg moeten betalen, is er een financiële drempel. Voor de terugbetaling van zorgkosten zijn kinderen en jongeren afhankelijk van een volwassene. Een algemene derdebetalersregeling zou de zorg toegankelijker maken.

Maar gezinnen in een kwetsbare situatie en minderjarigen zonder eigen inkomen kunnen ook het remgeld niet ophoesten. Om het recht van kinderen en jongeren op de best mogelijke zorg te waarborgen, moet die financiële drempel weg. Dat betekent gratis eerstelijnsgezondheidszorg voor álle kinderen en jongeren tot 18 jaar, los van het statuut van hun ouders.

Specifieke noden

Zorg moet kwaliteitsvol zijn en aandacht hebben voor specifieke noden en behoeften, ook van kinderen en jongeren. Welke impact heeft de zorg op hun schoolloopbaan? Hoe kunnen we hen beter opvolgen als ze in een kwetsbare situatie opgroeien? Kunnen we de geestelijke gezondheidszorg voor minderjarigen verbeteren? Hoe zorgen we ervoor dat hulpverleners ook telkens aandacht hebben voor de kinderen binnen een zorgend gezin?

Een andere organisatie van de zorg kan ertoe leiden dat kinderen minder schooltijd verliezen. Aanklampende zorg kan voor een betere opvolging zorgen van kinderen in een kwetsbare situatie… Voor kinderen met een beperking staat inclusie van jongs af aan voorop. Gezinnen moeten de zorg kunnen kiezen die het best bij hun kind en het gezin past. Hiervoor hebben ze zorggarantie nodig en moeten de wachtlijsten verdwijnen.

Jongeren die zorgen, hebben ook zorg nodig

Heel wat kinderen en jongeren maken deel uit van een zorgend gezin. Ze zijn jonge mantelzorgers die mee instaan – of in sommige gevallen zelfs helemaal alleen – voor de zorg voor een familielid. Jonge mantelzorgers vinden het normaal dat ze dit doen. Je broer of zus met een beperking of je zieke (groot)ouder laat je niet in de steek.

Maar opgroeien in een zorgend gezin heeft een grote impact op kinderen en jongeren. In de eerste plaats moeten ze zelf kind kunnen zijn. Jongeren die zorgen, hebben zelf ook zorg nodig. Door hen een gezicht te geven, naar hen te luisteren, hen te erkennen én door in voldoende diensten te voorzien die hen helpen en ondersteunen, kunnen zij een eigen leven uitbouwen. Ook jonge mantelzorgers hebben recht op hun eigen toekomst.

Kinderen aan zet: ontdek de nieuwe kindnormen

Tien jaar geleden lanceerde de Gezinsbond de kindnorm in vier domeinen. Zo zet de gezinsorganisatie het beleid ertoe aan rekening te houden met wat kinderen minimaal nodig hebben en maximaal aankunnen. Kinderen zijn immers geen mini-volwassenen. Voor een nieuw beleidsproject werkt de Studiedienst aan andere kindnormen. Die kan je hier ontdekken.

Deze bijdrage over reclame verscheen eerder in De Bond en is het tweede artikel in een reeks over de kindnorm. Lees ook het eerste artikel over kindnorm en zorg.

 

Gepubliceerd op: 12/03/2020

Tags: ,