Ze hebben de andere leden van hun afdeling ongelofelijk gemist in coronatijden, vertellen Thomas Bovend’aerde (37) en Gisèle Brodeau (67). Moeder en zoon zijn al jaren actief als vrijwilligers bij de Gezinsbond in Tongeren.

‘Ik ben al mijn hele leven actief bij de Gezinsbond’, vertelt Thomas. Mama Gisèle lacht. ‘Dat klopt: als klein jongetje van vier ging Thomas al mee om krantjes in de bussen te stoppen.’

Thomas: ‘De Gezinsbond is een rode draad in mijn leven, dus het was een logische stap om mee in het bestuur te stappen.’ In het begin was het iets moeilijker om zich in het doelpubliek in te leven, vertelt Thomas, ‘maar dat veranderde toen ik zelf kinderen kreeg (Thomas’ kinderen Charlie en Casper zijn 20 maanden en 7 weken, red.).

Slaapt onze dochter slecht, bijvoorbeeld, dan gaat bij mij een lichtje branden: “ideaal thema om met de Gezinsbond eens een lezing over te geven”. Nu ik als ouder zelf op zoek ben naar gelijkgestemden, ben ik blij dat ik die bij de Gezinsbond vind.’

LEES OOK > Sofie is vrijwilliger voor jonge gezinnen: ‘Ik wil de Gezinsbond aantrekkelijker maken bij jonge gezinnen’

Nieuwe lichting

De ploeg in Tongeren telt een zevental vrijwilligers, een aantal dat Thomas en Gisèle graag willen opkrikken. ‘De drie oudste vrijwilligers en ik focussen op de Gosa-werking omdat we in de kernafdeling plaats willen maken voor jong geweld. Ik ben zelf de jongste van de oudere garde en ik ben er al 67, dus dat wil iets zeggen’, lacht Gisèle.

Hoewel de afdeling popelt om een nieuwe lichting vrijwilligers te verwelkomen, heeft het leeftijdsverschil tussen de huidige vrijwilligers nog nooit parten gespeeld. ‘Ik ken die oude mensen al heel mijn leven’, knipoogt Thomas. ‘Dat zijn echt vrienden voor het leven geworden.’

‘In coronatijden hielden we contact via WhatsApp. Dat deed deugd’

Gisèle knikt. ‘Met sommigen ging ik zelfs al op vakantie. We zien elkaar bijna meer dan onze eigen familie. Het is fantastisch om ergens bij te horen, en tegelijk iets te kunnen betekenen voor anderen. Onze gezelschapsdienst, bijvoorbeeld, daar zijn we trots op. Daarmee helpen we mensen die nog alleen willen blijven wonen en niet altijd op familie of vrienden kunnen rekenen. De nood aan gezelschap is hoog, dat mag je niet onderschatten.

Corona heeft daar serieus roet in het eten gestrooid omdat we niet meer aan huis konden gaan, maar gelukkig konden we intussen opnieuw opstarten.’

Gelukkig is er WhatsApp

Ook voor de vrijwilligers zelf was het afgelopen anderhalf jaar zwaar, zo zonder elkaar. ‘Gelukkig is er WhatsApp’, zegt Gisèle. ‘Elke morgen stuurde Dirk, een van de vrijwilligers, een liedje in de groep die op de een of andere manier een link heeft met Gezinsbond. Dat was voor velen een lichtpuntje. Dirk heeft zich serieus uitgesloofd: ondertussen zitten we aan meer dan 600 liedjes. Muziek delen is intussen gestopt, maar dat komt omdat we elkaar intussen weer live kunnen zien. Oef!’

Op die live ontmoetingen is de origineelste Gezinsbond-vrijwilliger van alle afdelingen ook van de partij: Gisèles assistentiehond Yuna. ‘We zijn goed bekend in Tongeren. Nu ik praktisch niks meer zie, beperk ik me tot Tongeren alleen voor de ledenvoordelen. Daarvoor ga ik samen met Yuna op pad.

Maar ik wacht vol ongeduld op de jonge vrijwilliger die mij gaat opvolgen – toch voor het gedeelte van de spaarkaart, want voor de rest ben ik me nog niet meteen van plan om bij Gezinsbond te vertrekken!’

LEES OOK > Hendrik is vrijwilliger bij de Gezinsbond: ‘Sociale contacten zijn bepalend voor een gelukkig leven’

Dit portret verscheen eerder in BraVo!, Brieven aan vrijwilligers van de Gezinsbond. Volg de Gezinsbond ook op Facebook, Twitter en Instagram om op de hoogte te blijven van nieuwtjes en activiteiten. Lid worden van de Gezinsbond kan hier.

Gepubliceerd op: 24/02/2022

Tags: , ,