Lieve Jutta,

Eerste verjaardag: nog nét niet

Hoewel er eerder deze maand nog een dik pak sneeuw viel, kondigt het voorjaar zich aan. En zo ook jouw eerste verjaardag. Nog een maand lang kan ik je mijn ‘baby’ noemen. Ik weet niet goed of ik daar al afscheid van kan nemen. Ben ik daar wel klaar voor?

Aan de andere kant: ik weet dat jij er helemaal klaar voor bent. Dus volg ik. Want zo gaat dat bij ouderschap: leiden en volgen, geleid en gevolgd worden.

‘Die rustige start zal je je hele leventje meedragen’

Bij je zus Ellie begon ik eerder onbezonnen aan een borstvoedingsavontuur, ik wist toen helemaal niet waar het ons zou brengen. Bij jou koos ik zelfverzekerd opnieuw voor zo’n avontuur.

En het lukt ons samen. Want hoe vermoeid, dankbaar, gulzig, gehaast, blij of getroost we ons soms voelen, we doen dit vooral samen.

Let wel, het vraagt wat en is niet altijd de meest evidente keuze. Na alweer een onderbroken nacht, voel ik hoe ik wel eens wankel. Maar tegelijk voel ik ook hoe jij me dan rechthoudt. En zo is de cirkel rond.

LEES OOK > Heb ik recht op borstvoedingsverlof?

Veel kwali-tijd

Dagboek Jutta: bijna die eerste verjaardag

Ik had – en heb nog steeds – het voorrecht om best veel met jou samen te zijn. De eerste acht maanden waren we onafscheidelijk en nu hebben we nog altijd veel kwali-tijd, deels door een bewuste keuze van mij om minder te werken en deels door corona.

Ik koester dat en ben dankbaar dat jij dit samenzijn zo vanzelfsprekend vindt. Ik hoop en geloof dat je die rustige start je hele leventje zal meedragen. Wat ben ik fier op ons én op jou.

Je draait al bijna elf maanden iedereen (zelfs vanop afstand) heel vlot rond je vingertjes. Je bent guitig en wil gezien en gehoord worden.

LEES OOK > Ontwikkelingspsycholoog Bart Soenens over de impact van de coronacrisis op baby’s: ‘Een warm nest, dat is wat telt’

Je charmeert iedereen, zélfs mij in het holst van de nacht. Dat ik alles nu mee kan bekijken door jouw ogen, maakt de wereld zoveel mooier.

Wanneer je bijvoorbeeld aftastend de eerste sneeuw voelt of wanneer je in de zon zit te wiebelen op de trampoline terwijl je zus zachtjes op een neer wipt. Het zal niet lang meer duren voor jij ook mee springt op die trampoline.

Ik ben er zeker van dat je dat met dezelfde guitigheid zal doen en dat ik daar evenveel van zal genieten. Maar de komende maand, tot die eerste verjaardag… ben je nog even mijn baby.

Liefs,

Mama Annelies

(Geel, februari 2021)

Over Annelies

Annelies is leerkracht en mama van Ellie en Jutta. Voor ‘Brieven aan Jonge Ouders’ schrijft ze elke maand een dagboek over Jutta. Die dagboeken kan je hier allemaal terugvinden. Volg Annelies ook via Instagram of via haar blog.

Foto’s: StudioLRN

Met een baby in huis ziet je leven er een pak anders uit. Daarom krijg je als jonge ouder gratis ‘Brieven aan Jonge Ouders’, een tijdschrift van de Gezinsbond boordevol herkenbare verhalen en boeiende weetjes. Ook kan je je inschrijven voor onze maandelijkse nieuwsbrief die perfect de leeftijd van je kindje volgt. Schrijf je hier snel in!

Gepubliceerd op: 03/12/2021

Tags: , , , , , , ,