Lieve Elias,

Ik heb het er een beetje moeilijk mee dat ik nooit meer alleen ben.

mama zijn, mama van een peuter, nood aan me-time, nooit meer alleen
Foto Saar Steverlinck

Na een lange drukke dag op het werk, duik ik altijd meteen de avondspits in. Ik maak eten voor ons gezin, ik doe een poging om zelf te eten terwijl ik ondertussen probeer te verhinderen dat jij alles op de grond kiepert of dat ik je hoofd vol smodder omdat je weer maar eens op mijn schoot gekropen bent.

Daarna ruim ik snel de tafel weer af, ik doe de afwas en stofzuig de ravage onder jullie eetstoelen op. Dan komt het moeilijkste stuk van de avond: alleen naar boven kunnen glippen om 5 minuten voor mezelf te hebben in de badkamer. Sinds een klein half jaar is dat echt ‘mission impossible’ geworden.

Voelsprieten

Ik heb alles al geprobeerd: langs een andere deur wegsluipen, geen licht aandoen, wachten tot jullie samen met papa aan het spelen zijn, …. Het mag allemaal niet baten. Het lijkt wel alsof jullie een speciaal set voelsprieten hebben dat jullie meteen een signaal geeft wanneer ik dreig de kamer zonder jullie te verlaten.

Op die zeldzame momenten dat het me toch gelukt is, dan duurt het zo ongeveer 2 minuten vooraleer ik jullie voetjes op de overloop hoor. Nog eens 10 seconden later gaat de deurklink naar beneden en tadaaa! Daar staan jullie met een brede glimlach. Gewoon, om bij mij te zijn.

Leuk… en een beetje vervelend

Langs de ene kant vind ik het natuurlijk erg leuk dat jullie zo onwaarschijnlijk graag bij mij zijn. Langs de andere kant is het ook wel eens vervelend dat ik zo lang jullie wakker zijn blijkbaar in geen enkele kamer van ons huis langer dan 3 minuten alleen kan zijn. Niet alleen zijn jullie het liefst altijd ergens bij mij in de buurt, jullie zijn ook nog eens het liefst altijd samen met z’n twee.

nooit meer alleen als mama
Fotp: Saar Steverlinck.

Onmisbaar

Sinds je een jaar oud bent, kunnen jullie echt met z’n tweetjes samen spelen en lachen. Jullie kruipen achter elkaar door de woonkamer en duwen elk een auto vooruit. Jullie houden elkaars hand vast tijdens autoritten. Jullie lachen tot jullie de hik hebben om gekke spelletjes die ik zelf meestal niet begrijp.

Als je grote broer thuiskomt van school vraagt ie meteen waar je bent. Jij op jouw beurt roept elke morgen ‘KAS! KAS!’ van zodra je je ogen open doet.

Broederband

Jullie band is intussen zelfs zo gegroeid dat Kasper spreekbuis voor je speelt of het voor je opneemt wanneer ik je een

Broederliefde, band tussen broers,
Foto: Saar Steverlinck.

standje geef. Net nadat je voor de zoveelste keer je bord op de grond hebt gegooid en ik zuchtend heb gezegd dat je dat echt niet mag doen, sust Kas me en zegt: “’t Is niet zo erg mama, Elias begrijpt het nog niet zo goed.”

Wanneer we wat later met z’n allen lang in de auto moeten zitten en jij duidelijk laat merken dat je er schoon genoeg van je hebt, probeert je broer je te troosten: “Niet wenen Eli, we zijn er bijna en dan mag je eruit. Is dat goed?”

Liefde

Mijn hart kan zoveel broederliefde amper aan. Ik voel het groot worden van trots om die kleine jongen die toch al zo’n grote broer kan zijn. Het is zeker al pittig geweest, zo twee kleine jongetjes die constant mijn aandacht vragen.

Maar als ik jullie zo op de achterbank zie zitten handjes vasthouden, dan voel ik tot in de toppen van mijn tenen dat jullie mijn grote grote geluk zijn.

Liefs van je mama,

Saar

>>> Klik door naar de eerdere dagboeken van Elias

Saar is 30 en woont in het bronsgroen eikenhout van Limburg.  Ze is getrouwd met Wout en samen hebben ze twee zoontjes (Kasper en Elias) en een poes (Dorus).
De tijd waarin Saar niet aan het werken of aan het opvoeden is, houdt ze zich bezig met muziek, lezen en schrijven. Dat doet ze bijvoorbeeld op haar eigen plekje op het wereldwijde web, de blog Paardensaartje
In het echte leven geeft ze les aan de PXL Hogeschool in Hasselt. Met veel passie en liefde voor het vak helpt ze daar kleuterleid(st)ers opleiden.

 

Dit dagboek wordt exclusief online gepubliceerd. Volg de groei en evolutie van Elias én mama Saar elke maand via deze site of de Facebookpagina van de Gezinsbond of Brieven aan Jonge Ouders.
Smaakt het naar meer? Af en toe publiceren we ook een dagboek uit Brieven aan Jonge Ouders, het gratis tijdschrift voor alle ouders. Pas bevallen of nog in verwachting? Schrijf je hier in om deze razend interessante reeks te ontvangen.
Gepubliceerd op:

Tags: , ,