Lieve Odin,

Ik ben zo trots op je moeder. Bij je grote broer liep de borstvoeding niet van een leien dakje. En dat is subtiel uitgedrukt. Het was een strijd om Leon een paar maanden moedermelk te geven. Pijn, moe, lastig. Geen pretje. En toch probeerde ze het met jou opnieuw. En ook nu leek het eerst niet de goede kant op te gaan. Je hapt niet goed, je techniek was niet optimaal. En dus hielden we ons rustig en bleven we in onze vertrouwde omgeving.

Maar kijk. Na drie maanden heb je toch de smaak te pakken. Dat ligt aan jou, maar evenzeer aan het niet aflatend enthousiasme van je mama die je maar wat graag zo lang mogelijk van de borst wil laten drinken.

Niet de beste slaper

Het is hoogzomer en het is drukkend warm. Maar we blijven niet binnen zitten. Ook al ben je niet de beste slaper … (alles boven de drie kwartier is pure winst). Soms moet je het gewoon doén. Even uitwaaien, vrienden opzoeken, en je niet tussen vier muren blind staren op alle kleine probleempjes. Gewoon de fietskar inladen en vertrekken. Met jou en je broer rijden we naar Planckendael. ’s Middags krijgt hij balletjes met frietjes, en jij krijgt melk van je mama. We verwonderen ons er elke keer over dat je hier al drie maanden bij ons bent, en dat jouw motor enkel en alleen draait op de melk die je moeder je geeft. Wonderlijk.

Eventjes vrijaf

Wat later spreken we met vrienden af op de Kesselse Heide. Alle andere kinderen zijn wat ouder, en ze nemen met plezier je broer op sleeptouw. Alle vaders en moeders kijken toe van aan de kant.

Omdat alle aanwezige moeders al iets oudere kinderen hebben, zijn ze wat blij dat ze weer even een kleintje in handen kunnen hebben. Dus ga je van arm tot arm en daar slaap je. En wij hebben eventjes vrijaf. We zien je doodgraag, maar het is bevrijdend om je af en toe even niét op de arm hebben.

Ondertussen krijgen we in de WhatsApp-groep met een ander groepje vrienden foto’s vanop Dranouter. Ze zijn er samen op uit getrokken, maar met jou erbij wilden we dat nét nog niet riskeren. Maar we beleven het mee en ook wij sturen te pas en te onpas foto’s van jou door. We zijn trots, verliefd en compleet gek van jou.

Kraamhulp

Ik heb m’n best gedaan om je moeder zo goed mogelijk bij te staan. Zij is nog een tijdje thuis, maar af en toe moet ik gaan werken. En nu moet ik twee dagen weg van huis. Een echte beproeving, voor het eerst met twee kinderen alleen in huis. Gelukkig is er kraamhulp, en zijn er familie en vrienden die een handje toesteken.

Ik ben dus voor het eerst 48 uur van jou verwijderd. En ik mis je als een malle. Ik mis het zelfs om ’s nachts met jou door de slaapkamer te wandelen. Al zal ik het tegendeel beweren als ik je straks weer uit je bed haal.

Ik schrijf je deze brief nu voor het eerst met jou niét in de buurt. Ik voel me schuldig als een gevoel van rust me plots overvalt, terwijl je mama alleen met jou en je broer thuis is. Maar tegelijk geniet ik toch even van het moment. Rust. Stilte.

Maar vooral kijk ik ernaar uit om je straks weer een paar uur op mij te laten slapen. Want hoe weinig je ook gedaan krijgt met een baby die vooral gedragen en gekoesterd wil worden: er gaat niets boven dat moment. Dat jij even je rust vindt dicht bij mij.

Tot morgen lieve jongen,
Je papa

Het dagboek van Odin verscheen in het gratis tijdschrift Brieven aan jonge ouders, vol tips en informatie voor kersverse ouders. Andere dagboeken kan je hier lezen.Als lid ontvangen je dit gratis. Ook lid worden? Klik hier. Ook kan je alles volgen via onze Facebookpagina.

Tags: , , ,