Misschien heb jij een baby die heel vaak en lang huilt. Hij tiert en krijst en is op geen enkele manier te troosten. De dokter vindt geen medische oorzaak, en verzekert je dat het huilen uiteindelijk wel zal minderen.

Huilen hoort bij baby’s, maar veel huilen is op zich niet normaal.

Hoeveel is veel? Dat is moeilijk te zeggen. Jouw draagkracht speelt ook een rol.

Heb je een baby die veel huilt? Dan is het geen slecht idee om het gedrag van je baby te observeren. Noteer elke dag wanneer hij eet, slaapt, speelt en huilt. Dat ‘huildagboek’ kan een beeld schetsen van het probleem.

Zoek hulp

Heb je het gevoel dat het gehuil van je baby het leven van je gezin beheerst en wordt het je allemaal te veel? Twijfel dan niet om actie te ondernemen. Zo’n huilbaby is niet het schattige kind dat je gedroomd had, dus praten over je problemen en gevoelens is belangrijk. Maak een afspraak met je dokter, je vroedvrouw of de verpleegkundige van Kind en Gezin en neem zeker het huildagboek mee.

Bij de dokter

Een dokter zal je baby eerst onderzoeken. Bij de meerderheid van de huilbaby’s wordt er geen medische oorzaak gevonden. Maar een betrokken arts is er ook voor jou. Schaam je dus niet, vertel gerust dat je stapelgek wordt van al dat gehuil en dat het voor spanningen zorgt in je gezin. Omgekeerd kan jij de dokter ook vertrouwen wanneer die vertelt dat alles in orde is met je kindje, dat er geen medische oorzaak is voor het gehuil én dat het huilen zal verminderen met het opgroeien.

Niks aan de hand, dus? Natuurlijk wel! Een baby die veel huilt, vreet energie. Chronisch slaaptekort hakt erin, en geen klein beetje. Bovendien worden je geduld en humeur ook overdag ernstig op de proef gesteld. Je wil het beste voor je kind, maar je kunt het punt bereiken dat je het écht even niet meer ziet zitten…

3.600 lange seconden

Als een baby huilt, gaat dat bij zijn omgeving door merg en been. Je wil hem troosten, en de oorzaak van het huilen wegnemen. Maar bij een huilbaby is er vaak geen echte oorzaak te vinden, en het huilen stopt niet. Op de duur wordt dat een emotionele én lichamelijke kwelling. Elk ‘huiluurtje’ duurt 3.600 lange seconden: pure stress voor wie in de buurt is.

Gevoelige antenne

Raap je de moed bijeen voor een zoveelste troostpoging? Hou dan in je achterhoofd: baby’s hebben een heel gevoelige antenne voor stress. Natuurlijk is het logisch dat je als ouder van een huilbaby gespannen bent, je zou voor minder. En nee, je kunt niet plots de knop omdraaien naar ‘totale ontspanning’. Maar het is wel goed om te weten dat je kindje sneller kalmeert als jij (of de helpende hand in huis) rustig bent.

Aanpak even volhouden

Net zoals bij een ‘gewone’ baby verander je ook bij een baby die heel veel huilt beter niet te snel van aanpak. Probeer de gekozen tactiek wat vol te houden. Je baby moet tijd krijgen om tot rust te komen, en dat kan wel even duren. Als je intussen zelf kalm blijft, draag je die rust over.

Machteloos en kwaad

Als je baby blijft huilen en niet te troosten is, kan je je als ouder heel erg machteloos voelen. Je kunt van pure onmacht zelfs kwaad worden op je kind. Dat is heel normaal. Maar werk die machteloosheid nooit uit op je baby.

Een baby is een heel teer mensje: hem door elkaar schudden kan een hersenbloeding veroorzaken met blijvende schade als gevolg. Als je woede voelt opkomen, leg je baby dan veilig in zijn bedje en verlaat de kamer. Kom eerst tot rust voor je opnieuw naar hem toe gaat of laat iemand het van je overnemen.

Durf hulp vragen

Maar dat het betert met de jaren is voor veel doodvermoeide ouders een magere troost. Want jij moet nú voor je kindje zorgen zonder dat je zelf ten onder gaat aan dat voortdurende gekrijs.

Dat lukt alleen als je zo goed mogelijk voor jezelf probeert te zorgen. Dat betekent: op tijd hulp inschakelen. Hét belangrijkste advies van andere ouders met een huilbaby: “Durf alsjeblieft hulp te vragen!” Velen hebben oprecht spijt dat ze niet vroeger aan de alarmbel trokken.

Op adem komen

Dus regel kraamzorg, vraag een goede babysit, laat je kindje af en toe een nacht ergens anders slapen. Spreek je netwerk aan: familie, buren, vrienden… Dit hoef je echt niet alleen te doen. Integendeel, het is ook voor je kindje van het grootste belang dat jij op je benen blijft staan. Als dat betekent dat je hem regelmatig voor een paar uur aan iemand anders toevertrouwt zodat jij (alleen of samen met je partner) wat op adem kunt komen, dan is dat helemaal oké.

LEES OOK: Als je papa zijn niet begon zoals je verwachtte

LEES OOK: Die roze wolk? Bij mij was die donkergrijs

Dit artikel verscheen eerst in het gratis oudermagazine Brieven aan Jonge Ouders. Dit magazine volgt ouders van de zwangerschap tot hun kind de kleuterleeftijd heeft bereikt. Benieuwd? Klik dan hier.

Lees meer op Facebook of word lid van de Gezinsbond.

Gepubliceerd op:

Tags: , , , ,