Zo’n kleintje van één jaar kan zich al behoorlijk kwaad maken. Je staat er soms van te kijken: nog maar een vuist hoog en al zo nijdig!

Hoe komt het nu toch dat je baby boos is? En is dat wel normaal? Op dat vlak kunnen we je gerust stellen: boos worden is op zich een gezonde reactie, ook als baby. Je boosheid kunnen en mogen uiten is een goede manier om ze kwijt te raken.

Heel wat volwassenen komen in de problemen omdat ze zich nooit eens kwaad mogen maken of omdat ze nooit durven zeggen of tonen: “Hé, dit wil ik niet!” Hun opgekropte woede uit zich dan op een andere, minder gezonde manier.

Baby is boos

Als je kind voor het eerst boos wordt, betekent dat in feite een stap vooruit in zijn ontwikkeling. Wat niet wil zeggen dat je voor hem moet supporteren als hij knalrood aanloopt en zich hees schreeuwt. Dan krijgt die kleine slimmerik snel door dat een keertje flink brullen écht werkt!

En dat is nu net wat je hem niet wil leren: “Ik krijg mijn zin als ik maar hard genoeg huil!”

Hoe pak je het aan?

1) Erken zijn boosheid

Maak je kind dus duidelijk dat jij z’n woede wel opmerkt en begrijpt, maar dat je hem niet zijn zin kan geven.

2) Leg uit waarom

Vertel (ook aan je baby) waarom je zijn zin niet kan geven: “Ik zie dat je boos bent omdat ik niet met jou speel. Maar ik ben nu aan het koken en dus moet jij even alleen met de blokken spelen.”

3) Verwacht geen onmiddellijke troost

Je kind is met zo’n uitleg waarschijnlijk niet bedaard of getroost, maar dat hoeft ook niet meteen.

4) Doe verder waarmee je bezig was

Daarna ga je verder waarmee je bezig was. Als je verder geen aandacht meer besteedt aan zijn gehuil, kalmeert hij meestal vanzelf.

5) Sta pijn doen niet toe

Zorg er wel voor dat hij zichzelf, jou of anderen geen pijn doet, want dat kan uiteraard niet door de beugel.

6) Blijf rustig en consequent

Hoe moeilijk het soms ook is, blijf rustig en consequent. Er is een verschil tussen begrijpen wat je baby boos maakt, en eraan toegeven. Leer hem dat je zijn gevoelens wel aanvaardt, maar dat je niet altijd kan tegemoetkomen aan wat hij wil.

Gulden middenweg

Het komt er dus (alweer) op aan om de gulden middenweg te bewandelen: niet te toegeeflijk, want dan geef je hem instrumenten in handen om z’n zin door te drijven, maar ook niet te streng.

Als je zelf nijdig wordt, of je kind straft omdat hij kwaad is, gaat hij zich wellicht nog bozer voelen. Probeer dus voet bij stuk te houden zonder zelf uit te barsten. Als hij gekalmeerd is, kan je hem geruststellen, zodat hij merkt dat de boze bui ook bij jou voorbij is.

Oorzaak van het gedrag

Het is altijd een goed idee om op zoek te gaan naar de mogelijke oorzaak van zo’n uitbarsting, zeker als je merkt dat je kindje vaak driftig is. Misschien heeft hij ergens pijn, is hij vermoeid of gefrustreerd omdat hij zoveel dingen niet mag. Misschien verwacht je te veel van hem: dat hij te lang alleen kan zijn of kan spelen bijvoorbeeld?

Goed om te weten: kinderen aanvaarden moeilijker een “nee” als ze moe zijn. Conflictsituaties op het einde van de dag zijn dus te mijden.

Met de handen in het haar

Lijkt niets te helpen en verlies je je geduld? Schaam je niet over je frustraties, maar durf er met anderen over praten: iedere ouder zit wel eens met de handen in het haar. Dat geeft je niet alleen de kans om je hart te luchten, maar kan ook helpen relativeren. Wie weet doen jullie zelfs inspiratie bij elkaar op: “Zij ziet het zo, misschien moet ik dat ook maar eens proberen?”

Brieven aan Jonge Ouders 1 maand
Maandelijks valt het magazine Brieven aan jonge ouders bij jou in de bus.
Dit artikel verscheen eerst in ons oudermagazine Brieven aan Jonge Ouders.
Mama’s en papa’s kunnen Brieven aan Jonge Ouders gratis krijgen van zodra ze zwanger zijn tot hun kind naar school gaat.
Het eerste levensjaar verschijnt het magazine maandelijks, het tweede jaar tweemaandelijks.
Inschrijven? Dat kan altijd door hier te klikken!

Volg de laatste updates:

 

Gepubliceerd op:

Tags: , , ,