Oma Verrebroek is 62 jaar, heeft 3 kinderen en 7 kleinkinderen van 1,5 tot 9 jaar. Haar familie woont jammer genoeg niet dichtbij en dat maakt het gemis zo veel groter. Speciaal voor haar liefste kleinkinderen schreef ze daarom deze pakkende brief.

Een stilte vol gemis

In de tuin exploderen de kleuren en de bloesemblaadjes dwarrelen naar beneden in de strakke oostenwind. De zon maakt overuren en verrast ons met een stralende zonsopgang en laat ons nu reeds genieten van uitgerekte avonden in onze tuin.

Sinds de geboorte van onze oudste kleindochter, inmiddels meer dan 9 jaar geleden is het voorjaar een periode met veel jong en vrolijk leven in ons huis en onze tuin.

Onze kleinkinderen komen graag logeren bij oma en opa Verrebroek tijdens de vakanties of de verlengde weekends. En als voorbode op de zomer zijn er uiteraard de eerste tuinfeestjes voor verjaardagen of gewoon zomaar, om gezellig samen te zijn, om te spelen met neefjes en nichtjes.

Dit jaar niet. De vogels kwetteren, de duiven koeren, we horen een tractor in de verte en verder niets dan stilte. Een stilte waar we normaal zouden van genieten, nu een stilte vol gemis.

LEES OOK > De coronacolumn van oma Machteld

Barbie mag niet op bezoek bij Ken

De afwezigheid van de kleinkinderen in deze periode heeft niet alleen een impact op opa en oma. Bumba kan niet naar de tandarts, en ook niet naar zijn juf op wie hij verliefd is. Barbie mag niet op bezoek bij Ken en niet naar de zeemeerminnenschool.

Het blauwe leger soldaatjes heeft een niet-aanvalspact gesloten met het groene leger soldaatjes en er worden geen verkenners op uitgestuurd. De stiften verliezen hun dopjes niet en de kleurpotloden moeten niet aangescherpt worden, de puzzels blijven in de doos net als de Playmobil.

Het overschot van de veel te grote portie pasta hebben we ’s anderendaags opgegeten. De schommel hangt stil, de glijbaan en de fietsen blijven in hun kot. De fleecedekens waar de kleinkinderen een kamp mee bouwen liggen op een stapel in het tuinhuis.

En oma moet niet op zoek naar de wasknijpers die gebruikt werden om de dekens op te hangen. Opa krijgt geen hulp bij het planten van de zonnebloemzaadjes. Peppa Pig en Sam de Brandweerman moeten hun avonturen nog even uitstellen.

Herinnering aan vrolijke stemmen

We maken onze dagelijkse wandeling “rond het blokje” en stappen voorbij Fritske, het hondje van een buurvrouw. Hij zit stil voor het raam. Als de kinderen erbij zijn stormt hij luid blaffend naar buiten. Nu niet.

Vandaag, dag op dag een jaar geleden fietsten we met hen het grote blokje om. De jongste op de ereplaats, vooraan bij opa op de fiets. Vandaag maken we de fietstocht met de herinnering aan hun vrolijke stemmen in ons achterhoofd.

Welterusten, kleine beer

Onlangs stond de supermaan prominent aan de hemel. Het tafereel paste perfect bij ons vaste voorleesboek voor het slapengaan, “Welterusten kleine beer”.

Ontelbare keren las ik hen reeds het verhaal voor van Kleine beer die schrik heeft van het donker en niet kan slapen. Uiteindelijk valt hij in slaap in de warme armen van Grote beer.

We weten dat de kleinkinderen ’s avonds rustig inslapen in de geborgenheid van de warme armen van hun mama’s en papa’s. Toch verlangen we naar het moment dat we ze ’s avonds kunnen instoppen, een nachtzoen geven en dat verhaaltje kunnen voorlezen.

Lees ook onze andere artikels over het gezinsleven tijdens de coronacrisis in ons dossier.

Volg de Gezinsbond ook op Facebook, Twitter en Instagram om op de hoogte te blijven van nieuwtjes en activiteiten. Lid worden van de Gezinsbond kan hier. Wil je graag ons magazine GROOTouders ontvangen of je inschrijven op onze GROOToudersnieuwsbrief, dan kan dat hier.

Gepubliceerd op: 15/05/2020

Tags: ,