Mama Anneke geeft haar drie kinderen elke dag van de corona-quarantaine een klusje. Maar dat het klusje ‘stof afdoen op je kamer’ zo veel teweeg zou brengen, had ze niet verwacht… Of hoe een rustige zaterdag plots uitmondt in een uit de hand gelopen lenteschoonmaak.

Elke dag een klusje

Tijdens de coronaperiode geef ik mijn kinderen van 12, 10 en 5 elke dag een klusje. Alhoewel ze doorgaans heftig protesteren en iets zeggen in de trant van: ‘We zijn al gaan lopen met papa, onze benen doen nog pijn en kunnen niet meer stappen.’

Maar ik vind persoonlijk dat hun argumenten totaal niet opwegen tegen de hoeveelheid bijkomend werk dat ze creëren door ganse dagen thuis te zijn. Dit weekend was het klusje ‘ stof afdoen in jullie kamer’. Nu de poetshulp niet meer komt, moet iedereen zijn steentje bijdragen, vind ik.

LEES OOK > 6 weekendtips om dat weekendgevoel aan te wakkeren

De kneepjes van het kuisvak

Het is bovendien een goede leerschool voor mijn twee zonen, van wie ik wil dat ze later meehelpen in het huishouden en de kneepjes van het kuisvak onder de knie krijgen (ik zie zo al de goedkeurende blikken van hun toekomstige wederhelften voor mij wanneer ze later gezwind het stof afdoen, allemaal dankzij deze les).

Enthousiast stapte ik met mijn even enthousiaste 5-jarige dochter (die nog voor alles te enthousiasmeren valt) en mijn zonen (waarbij het leek alsof ze naar de slachtbank geleid werden) naar slaapkamer één om te demonstreren hoe dat zo allemaal in zijn werk gaat, stof afdoen.

Een half uurtje later begon ik mijn controleronde en het moet gezegd zijn, ik heb echt zeer bekwame kinderen als het aankomt op stof afdoen.

Hét LEGO-blokje…

Net toen ik me tevreden omdraaide om deze uitzonderlijke prestaties te belonen met een koekje viel mijn oog op een blokje LEGO dat half achter het bureau verscholen lag. Het was zaterdagochtend 9 uur op het moment van de feiten.

LEES OOK > Klusjes voor kinderen: een overzicht van 6 tot 12 jaar

Wat hierna volgde was een aaneenschakeling van elementen die ervoor zorgden dat ik – dankzij het feit dat we vandaag geen 5 verplaatsingen naar sportactiviteiten moesten doen – 10 uur aan één stuk in een ongeplande en compleet uit de hand gelopen lenteschoonmaak terechtkwam.

… dat zorgde voor een compleet uit de hand gelopen lenteschoonmaak

Ik neem jullie even mee in het verhaal.

Het LEGO-blokje zat vast, dus ik duwde het bureau wat opzij. Tot mijn grote ontsteltenis zag ik niet alleen nog een hele hoop vriendjes van dit LEGO-blokje (die wellicht al jaren tevergeefs op redding wachtten), maar ook een gigantische hoop stof opgehoopt op de plinten.

Ach, dacht ik, ik neem snel eens de stofzuiger en maak dat schoon, met snel-snel een dweiltje erna. Intussen was ik wel gealarmeerd en gingen mijn gedachten met mij aan de loop.

Als er hier zoveel stof achter ligt, wat moet dat dan niet zijn achter het bed, en achter de commode, en achter de kleerkast en bovenop de kleerkast?! En zo waren we vertrokken…

Enkel nog de gordijnen, en de knuffels en…

Na het stofzuigen en dweilen dacht ik namelijk dat het toch zonde was om niet meteen ook de ramen mee te nemen vanbinnen en vanbuiten. Alles rook nu zo veel frisser! En die gordijnen, die waren nu toch ook al erg lang niet meer gewassen.

En al die boeken op dat boekenrek, die las mijn man toch niet meer allemaal. Wat lag daar allemaal niet op van stof?  In de kamer van de dochter bedacht ik me dat die knuffels toch al erg lang niet meer gewassen waren en dat ze intussen toch al puzzels van 100 stukken maakte, in plaats van die van 35 in haar speelgoedkast.

LEES OOK > Opruimen in 4 stappen

En de kamerjassen: hoe lang was het niet geleden dat ik die nog eens in de wasmachine had gegooid? En terwijl ik bezig was kon ik net zo goed eens alle lakens verschonen en de donsdekens verluchten buiten, want het waaide zo erg dat alle huisstofmijt er ongetwijfeld direct uit vloog.

Stof, stoffiger, stofsts

Een paar uren en enkele liters zweet later bedacht ik me dat ik hetzelfde misschien toch best eens in onze kamer deed, nu ik toch zelf al bedekt was met een laagje stof.

Dus haalde ik de matrassen van het bed, de lattenbodems ook (wanneer je dacht het meeste stof gezien te hebben, moet je dat echt eens doen) en balanceerde ik op een te korte ladder met een veel te zware stofzuiger om bovenaan de kasten te stofzuigen (OMG, wat is dat zeg?!).

En daarna draaide ik de matrassen om en ondersteboven, want dat schijnt goed te zijn voor je rug als je dit elk jaar doet (intussen wel al zeker 6 jaar geleden hier natuurlijk).

Met dank aan de quarantaine

Zo’n kleine 10 uur later kon ik geen pap meer zeggen, maar wat een fijn gevoel om nu in die kamers te komen. Het ruikt er zo fris en alles staat weer netjes op zijn plaats. Toch zeker voor 3 dagen.

Dus eerlijk: zaten we niet in quarantaine dan had ik dat wellicht niet gedaan, of alleszins niet op één dag, maar gespreid over een jaar of twee.  Of hoe de miserie van opgesloten te zitten toch tot iets nuttigs en voldoening kan leiden!

En mijn kinderen, die kunnen ondertussen ook al veel meer dan stof afdoen. Thank me later, toekomstige liefjes!

Meer artikels over je gezinsleven tijdens de coronacrisis kan je hier terugvinden.

Volg de Gezinsbond ook op Facebook, Twitter en Instagram om op de hoogte te blijven van nieuwtjes en activiteiten.

Gepubliceerd op: 01/04/2020