Ouders en zorgen: dat gaat hand in hand. De moderne technologie heeft ons iets gegeven waardoor we die zorgen onder controle kunnen houden: gsm's! 'Waar ben je?', 'Om hoe laat ben je thuis?' en dus ook... 'Hoe gaat het op kamp?'

Het was in Nederland dat aan de alarmbel werd getrokken: ‘kamp en gsm gaat niet samen’ is de boodschap. Te veel ouders zouden er berichtjes sturen én antwoord verwachten. Er wordt opgeroepen om geen gsm mee te nemen op kamp en de kinderen ‘rust’ te gunnen. Het gaat meestal om iets oudere kinderen, weinig kinderen onder 12 jaar hebben een eigen gsm.

Eigen manier

In ons land lijkt het minder aan de orde te zijn, maar het bestaat wel. De jeugdbewegingen hebben elk hun eigen manier om het aan te pakken: door op voorhand afspraken te maken, een half uurtje gsm-tijd per dag toe te staan of door (groeps)foto’s en updates te sturen via Facebook.

Her en der gaan zelfs stemmen op om zelfs de Facebookupdates te beperken en foto’s pas na het kamp te posten. “Gun die kinderen hun kamp. Het is toch niet de bedoeling dat ouders dag na dag meebeleven”, argumenteert Jan Van Reusel van Scouts en Gidsen Vlaanderen.

Nochtans zijn er redenen om de gsm gewoon thuis te laten…

6 redenen om kamp en gsm van elkaar te scheiden

1. Kampsfeer

Contact met het thuisfront verbreekt de kampsfeer. Je bent er even los van, je bent mentaal ‘weg’ geweest en het is niet voor iedereen gemakkelijk om dat terug los te laten. Verhalen over thuis, nieuwtjes uitwisselen, … het leidt af van de kamp en de groepssfeer daar.

2. Vrijheid

Als ouder weten we graag alles: wat en hoeveel ze hebben gegeten, wat ze hebben gespeeld met wie en hoe leuk (of niet) dat was. Begrijpelijk, maar niet gezond. Weg van de alwetende ogen van de ouders kunnen kinderen loskomen, ervaren ze een bepaalde manier van vrijheid. Ze hebben recht op geheimen, ouders hoeven niet alles te weten.

Niet onbelangrijk: het schept ook vrijheid voor de ouder! Tijd voor een cinema’tje, citytrip of lang uitgesteld uitmesten van de garage!

3. Offline

Een van de meest gehoorde verwijten naar kinderen toe is dat ze te veel met hun neus voor een scherm zitten. Verwachten dat ze berichten sturen vanop kamp gaat niet helpen om hen een gezond evenwicht te laten vinden tussen on- en offline leven.

4. Vertrouwen

We zijn heel angstig geworden als maatschappij, overal loert gevaar. Het vertrouwen dat bijna altijd alles goed gaat, dat de leiding het onder controle heeft, dat ze daar veilig zijn, zijn we verloren.

En als je kind heimwee heeft of angstig is of met tranen in de ogen is vertrokken, dan moeten we ook vertrouwen hebben dat ze dat te boven komen. Het is een leerschool, die angsten en onzekerheden overwinnen.

5. Verloren

Wat kinderen niet meenemen op kamp, kunnen ze ook niet vergeten! En kan niet kapot gaan…

6. Zorgen

Gsm op kamp, dat is een extra bron van zorgen. ‘Is de batterij nog opgeladen?’, ‘Hoelang nog voor ik de batterij mag opladen?’, ‘Waarom heeft mama niks gestuurd?’ of ‘Ik moet papa nog iets laten weten!’

Kampen horen een zorgeloze tijd te zijn, waar tijd verdwijnt en (bijna) alles mag. Dat moet trouwens nogal een zicht zijn: tientallen gsm’s (of smartphones) die liggen op te laden!

‘Geen nieuws, goed nieuws’ luidt het gezegde. Het is misschien tijd dat we het weer gaan geloven…

Meer goed nieuws kan je volgen via onze Facebookpagina.

Ouders en zorgen over ‘op kamp gaan’, het is van alle tijden. ‘Zullen ze het leuk vinden?’, ‘Wat als ze heimwee hebben?’ Ook Bond-redactrice An Candaele kreeg ermee te maken. Haar dochter vertrok huilend op kamp. “Mijn hart brak”, getuigt ze. Lees hier het volledige stuk.

Tags: , , , , , , , ,