bool(false)

De zoon van Helga zit sinds september op kot. Ondertussen heeft hij zijn eerste jaartje universiteit achter de rug.

Of toch niet …want half augustus moet hij enkele herexamens afleggen. Geen zware buizen maar niettemin een tweede zit. En dat betekent weinig vakantie en terug naar die stapels boeken waarover je hier al kon lezen.

Fier op wat je hebt bereikt

In mijn omgeving krijg ik reacties als ‘knap van hem voor een eerste jaar’, ‘die tweede zit valt heus mee’, ‘jammer van die 9’s’. Maar het feit is er. Je moet opnieuw aan de blok. Na een vlekkeloos parcours op de middelbare school is dat voor jou en voor ons wel even wennen. En toch mag je behoorlijk fier zijn op wat je het voorbije jaar gerealiseerd hebt.

Als jongvolwassene de ouderlijke deur achter je sluiten om alleen op kot te gaan wonen, is toch een grote stap: elke dag je eigen potje koken of snelsnel naar de Alma gaan; je lessenrooster samenstellen; je examenreeks zelf inplannen en tussen alle lessen door ook nog tijd vinden voor bijkomende monitoraten en oefensessies; en niet te vergeten, de nodige dosis ontspanning incalculeren die wat jou betreft vooral uit films kijken en een avondje chillen met vrienden bestaat.

Stilaan volwassen

Toen we de vrij “uniek geordende chaos” bij ons thuis tijdens het middelbaar zagen, vroegen we ons af of die stap naar zelfstandigheid je zou lukken. Of je erin zou slagen echt op je eigen benen te staan en structuur in dat wereldje te brengen. Maar het moet gezegd: missie vrij goed geslaagd. Je trekt goed je plan, zorgt dat alle afspraken tijdig gemaakt worden en je gaat op onderzoek wanneer je het antwoord niet direct weet. Stilaan volwassen worden noemen ze dat.

Tweede zit

En bij dat proces hoort ook een teleurstelling af en toe. Je was behoorlijk teleurgesteld toen je merkte dat je enkele herexamens had terwijl 1 puntje meer het verschil had kunnen maken. Maar je hebt die knop in je hoofd quasi onmiddellijk omgedraaid en ons duidelijk gemaakt dat die studie jouw ding is en je hier echt voor blijft gaan. En we steunen je 100%.

Op zich mag je dankzij (?!) het nieuwe systeem zelfs zonder die herexamens door naar het tweede jaar maar dan moet je wel enkele vakken meenemen, wat je pakket in tweede bachelor wel behoorlijk zwaar zou maken. Fingers crossed dus dat de tweede zit goed meevalt.

Down to earth

Vroeger kon je niet zomaar naar het volgende jaar opschuiven en vakken uit het eerste jaar meenemen. Het was erop of eronder. En ik weet ook niet of ik het echt een verbetering vind want het puntensysteem legt een behoorlijke druk op jullie schouders. Je mag wel door maar je hebt wel een koffertje om mee te zeulen en de stress blijft bestaan van ‘gaat het me lukken?’.

Gelukkig ben je een vrij down to earth kerel die elke hindernis neemt wanneer hij ervoor komt te staan en niet eindeloos blijft piekeren over ‘what if’. Dat helpt je nu ook weer tijdens die tweede bloksessie voor je herexamens. Niet te lang stilstaan bij wat was, maar vooruitkijken en er voluit voor gaan.

Supporteren langs de zijlijn

Als ouder is het soms moeilijk om aan de zijlijn te staan. Je wilt helpen maar je hebt vaak het gevoel dat je zo weinig kan doen. Behalve dan een aangenaam kader creëren waar je vlot kan studeren en wat vertroeteld wordt met gezonde snacks… en ook wel iets zoets. Kortom, je hebt een omgeving waar je ondersteund wordt en mensen trots op je zijn om wie je bent. Maar de herexamens, die zal je zelf moeten afleggen zoonlief.

Veel succes alvast!

Zin in meer leuke artikels? Volg ons via Facebook en/of Twitter. Of schrijf je hier in op onze nieuwsbrief.
Nog geen lid? Meld je hier aan en geniet van de vele voordelen.

Tags: , , , ,