Jongeren die na hun studie nog steeds – of opnieuw – thuis wonen zijn steeds minder een uitzondering. Ze worden weleens nestklevers genoemd: jongeren die de nadelen niet voelen opwegen tegen de voordelen van onder het dak van mama en papa te wonen.

Jongeren gaan steeds later alleen wonen. In ons land woont een op de drie 25- tot 30-jarigen nog bij zijn ouders. Alleen wonen kost niet alleen veel geld, sommige jongeren vinden het ook gewoon fijn om nog een lange tijd thuis te wonen. Maar hoe ga je daar als ouder mee om? En: hoe zorg je ervoor dat het aangenaam blijft voor iedereen?

Zoveel voordelen

Het is natuurlijk ook heel verleidelijk om thuis te blijven wonen: er is altijd iemand om mee te praten, een volle koelkast lacht je elke dag toe en mama maakt het beste eten ter wereld. Bovendien bespaar je ook handenvol geld. Als je werkt, kun je als nestklever een mooi spaarpotje aanleggen – zeker als je geen huur of bijdrage hoeft te betalen aan je ouders.

Vriendschap in plaats van hiërarchie

Niet alleen jongeren zien de voordelen in van in het ouderlijk huis blijven wonen. Ook veel ouders vinden het leuk dat hun kinderen wat langer blijven ‘plakken’: de relatie met een zoon of dochter van in de twintig is anders dan die met een kind of tiener. Ouders beschrijven ze als eerder vriendschappelijk en niet langer hiërarchisch. Een goede band hebben met je kinderen is fijn, en veel ouders zetten hun kroost er dan ook niet te snel toe aan om een eigen stek te zoeken.

Regels blijven nodig

Maar ondanks de voordelen moeten ouders en kinderen ook realistisch zijn en durven te kijken naar de moeilijkheden die deze vorm van samenwonen met zich meebrengt. Zo wordt de voor jongeren zo typische drang naar vrijheid nog steeds aan banden gelegd door de regels die in ‘hotel mama’ gelden. Ook al zijn het er niet veel meer, toch moeten ze goed gerespecteerd worden voor een aangename sfeer in huis. Vaak gelden er bijvoorbeeld bepaalde regels rond etenstijd, het naar huis meebrengen van liefjes of het uur waarop je zoon of dochter thuiskomt van een feestje of vrienden.

Goede afspraken maken goede vrienden

Je kind heeft een eigen leven en wil dat graag zo houden. Het wil wel de veilige cocon van het ouderlijke nest voelen, maar heeft een hekel aan betutteling. Behandel je zoon of dochter dus niet als een puber, maar meer als een gelijke.

Dat wil niet zeggen dat je geen afspraken kan maken. Je kan bijvoorbeeld een schoonmaakrooster opstellen voor de keuken en de badkamer, bepaalde taken verdelen (het gras afrijden, de vuilniszakken buiten zetten, boodschappen doen) en eventueel een bijdrage vragen in de kosten. Door de taken te verdelen, geef je verantwoordelijkheid voor het huis mee, en dat zorgt ervoor dat je minder snel zal worden gereduceerd tot ‘hotel mama’, waarbij jongeren vaak gewoon thuiskomen om te slapen, te eten en te douchen.

Samenwonen = samen wonen

Samenwonen betekent ook: samen wonen. Dat betekent dat je volwassen kind zich moet engageren voor het huishouden, maar ook dat het tijd en energie investeert in zijn huisgenoten. Een goede relatie tussen huisgenoten – of dat nu vrienden of ouders en hun kinderen zijn – is onontbeerlijk voor een goede sfeer in huis. Eet regelmatig samen, praat regelmatig bij en hou elkaar op de hoogte over jullie plannen. Je twintiger hoeft daarom niet zijn agenda in detail te bespreken. Het volstaat vaak dat hij of zij je ruwweg op de hoogte brengt van wat er te gebeuren staat, wanneer wie blijft eten en of er iemand komt slapen.

Praat met elkaar, maar niet te veel

Vertrouwen en eerlijkheid zijn de beste basis voor een goede relatie, en dat geldt ook voor ouders en hun ‘nestklevers’. Praten is dus heel belangrijk, maar verwacht als ouder niet dat je volwassen zoon of dochter alles met jou zal delen over zijn privéleven. Het is niet omdat je nu allemaal volwassen bent, dat je alles van elkaar moet weten.

Als volwassene nog een tijdje bij je ouders blijven wonen is een mooie formule, als het werkt. Het biedt voordelen, maar vraagt van beide kanten ook veel compromissen. Vergeet als ouder nooit dat je te maken hebt met een volwassene – dus geen jong kind dat je nog moet opvoeden en kunt kneden.

Lees ook > Als volwassen kinderen terug thuis komen wonen…

Wil je op de hoogte blijven van nieuwtjes en activiteiten van de Gezinsbond? Volg ons dan op Facebook, Twitter en Instagram.

Tags: , ,