“En nu is het genoeg!” Jij roept, het kind schrikt, de keel gaat open en de waterlanders zijn daar. Zucht. Dat ook nog, net als je geduld eigenlijk op is. Elke keer neem je je voor meer geduld te hebben met je peuter, maar … hoé doe je dat eigenlijk?

Eerst en vooral: adem in, adem uit!

Peuters hebben dat effect nu eenmaal. Het wordt niet voor niets de peuterpuberteit genoemd: ze tasten de grenzen af, reageren overdreven als het niet loopt zoals ze willen en ze vinden zichzelf het centrum van de wereld.

Sluit je ogen, adem diep in, adem in vijf tellen langs de mond uit, open de ogen. Er is nu extra zuurstof naar je hersenen gegaan en je kan het weer aan.

Steek je smartphone weg

Werk kan voor extra irritatie zorgen, maar ook gestoord worden kan het stressniveau doen stijgen. Een sms van een vriendin, of een whatsapp-chat: wat het ook is dat je afleidt, het zorgt ervoor dat je lontje korter is. Steek die smartphone dus vaker in je broekzak: dicht genoeg voor een foto of filmpje, maar een extra hindernis om hem telkens uit te halen ;-). Notificaties afzetten (of het volume uit) kan ook helpen.

Durf kiezen voor jezelf

Nog een mailtje beantwoorden, snel een dweiltje slaan, verse soep voor als je peuter straks twee lepels zou willen eten? Het kan ook zonder: doe eens iets voor jezelf als de peuter slaapt. Boekje lezen, serietje kijken, bad nemen of wat je ook maar gelukkig (en ontspannen) maakt.

Plan minder

Door minder te plannen sta je minder onder tijdsdruk en heb je dus minder de neiging je peuter op te jagen. Meer tijd betekent vanzelf meer geduld. Bonus: ook het kind zelf is kalmer en minder overprikkeld, dus de kans dat je geduld op de proef wordt gesteld daalt. Double win!

No more multitasking

Steeds meer zijn experten ervan overtuigd dat multitasking niet bestaat. Je kan je aandacht maar aan één ding geven. Dus zelfs al doe je verschillende dingen tegelijk, een ding krijgt altijd minder aandacht. En ook al lijkt het alsof het minder tijd kost, dat is eigenlijk niet zo. Omdat je hersenen moeten schakelen tussen twee taken, hebben ze extra energie nodig. En dus word je moe. En wie moe is, die heeft geen geduld meer…

Vroeger opstaan

Het is niet voor iedereen weggelegd, maar misschien lukt het jou wel. In theorie klinkt het alvast niet slecht: in alle rust en stilte opstaan zorgt dat je zelf ook rustig wakker wordt. Je kan ongestoord douchen, de lunchpakketten afwerken zonder iets te vergeten en, wie weet, zelfs je koffie opdrinken voor de Grote Boze Ochtendspits. En omdat je taakjes achter de rug zijn, kan je je volledig focussen op het klaarkrijgen van de niet altijd goed gezinde peuter.

Ten minste, als hij de nacht doorsliep natuurlijk.

Meer bewegen

Ja, je bent moe en je kan toch je huis niet in puinhoop laten om je vrijwillig te laten afbeulen door een veel te fitte fitnesslerares? Euh, ja, dat kan wel. Sporten brengt zuurstof naar je hersenen, je slaapt beter, je stressniveau daalt en… je geduld neemt toe.

Wees lief voor jezelf… en je peuter

Je kan niet hebben voor een ander, wat je niet hebt voor jezelf… en dat geldt ook voor geduld. Daarom: geef jezelf wat ruimte. Het hoeft niet perfect, het mag wat minder, niet alles is jouw schuld!

Daarom helpt het ook om het gedrag van je peuter in het grotere plaatje te zien: het past in de fase of misschien verwacht je dingen die hij nog niet aankan? Beide gevallen wekken irritatie op (en het geduld neemt af).

Adem in, adem uit… het lukt jou ook wel!

Meer informatie kan je vinden op onze Facebookpagina. Of als lid ontvang je alles onmiddellijk via onze gratis publicaties. Klik hier om lid te worden en onze voordelen te ontdekken.

Gepubliceerd op: 18/04/2019

Tags: , ,