Een kind kost best wat geld, dat is geen geheim. Dat wordt extra gevoeld in de maand september, als de schoolkosten bovenop de gewone uitgaven als eten, drinken en kleren komen. Dat dikt aan en drukt op het gezinsbudget. Eén manier om de last wat te verlichten is je kind laten meesparen voor grote of niet-noodzakelijke aankopen.

Terug naar school betekent altijd extra kosten: een nieuwe boekentas, kaftpapier, een busabonnement, een nieuwe winterjas. De fiets van je kind moet ook weer tiptop in orde staan, als hij er al niet uitgegroeid is. En die eigen laptop om vlotter schoolwerk te kunnen maken dan aan de gezinscomputer: kan dat echt niet? Een deel van de financiële opvoeding is kinderen laten meesparen.

Deel van financiële opvoeding

Een laptop, fiets, tablet… allemaal leuk (en nuttig), maar het zijn bedragen die je niet zomaar neertelt. Kinderen laten (mee-)sparen voor grote aankopen die voor henzelf zijn bedoeld, is een onderdeel van financiële opvoeding. Met andere woorden: ‘leren omgaan met geld’. Dat de (school-)kosten voor de ouders verlicht worden is een mooi extraatje.

Op jonge leeftijd leren omgaan met geld voorkomt enigszins misbruik van geld. Het geeft het kind de gezonde les dat geld eindig is, dat ze niet in één keer alles kunnen hebben, dat ze moeten sparen voor grote aankopen, dat er prioriteiten moeten gesteld worden. Door middel van zakgeld én met de ruimte om fouten te maken, leren kinderen de grenzen van het geld kennen.

Grens per gezin

Voor elk gezin ligt die grens anders en ieder beslist dan ook zelf wat het kind krijgt, hoeveel zakgeld het krijgt en waar het voor moet sparen. Voor materiaal dat echt onmisbaar is voor school, zijn de regels al eens anders dan dingen die nuttig zijn, maar niet strikt noodzakelijk.

Bij grote aankopen ligt het anders. Dan is het vrij gewoon dat er een potje spaargeld wordt aangelegd. Er wordt geld gevraagd als cadeau, het zakgeld kan gespaard worden, voor hulp bij grote klussen wordt al eens wat extra’s toegestoken. Als je kind oud genoeg is, kan het zelf ook bijverdienen met een studentenjob of door te babysitten.

Zo sla je drie vliegen in één klap:

1) de waarde van geld wordt duidelijk: voor dure dingen moet je een héle tijd sparen
2) de waardering voor de spullen verhoogt: wedden dat ze meer zorg dragen voor iets dat ze zelf hebben betaald?
3) het kind leert prioriteiten stellen: wat wil ik écht? Waarvoor ben ik bereid te werken en waarvoor niet? Wat heb ik het meest nodig, of welke aankoop levert mij het meest nut?

Stappenplan om te leren sparen

Kinderen kunnen niet vanzelf sparen, daar moeten ze leren. Met vallen en opstaan. Eén van de middelen die kan helpen om spaargedrag aan te wakkeren en efficiënt te maken, is een stappenplan.

1) Kies één (of enkele) doelen. Beperk de keuze, anders gaat het te traag vooruit!
2) Bepaal het product (en dus de prijs). Van veel gewenste producten (‘smartphone’) bestaat een hele variatie aan prijzen. Kies er één specifiek product uit.
3) Visualiseer de doelen door bijvoorbeeld foto’s op te hangen. Dit is niet enkel praktisch voor kleine kinderen, trouwens: een visualisatie van de te bereiken doelen, is een techniek die ook bij volwassenen werkt!
4) Visualiseer de vooruitgang: een balkje of cirkel waarvan het percentage (met hulp van ouders) wordt ingekleurd.
5) Laat het kind het product uiteindelijk zelf kopen. Een goede oefening!

Wens je verder op de hoogte gehouden te worden? Volg ons via via Facebook en/of Twitter. Of schrijf je hier in op onze nieuwsbrief.

Benieuwd naar de vele ledenvoordelen van de Gezinsbond? Maak je hier lid en geniet van de vele voordelen (klik hier).

Tags: , ,