Hoe goed jij je ook hebt voorbereid, de bevalling van je eerste kindje is een rollercoaster. Alles is nieuw en alles is anders. Daarom is die eerste nacht na je bevalling zo bijzonder. Terwijl de wereld slaapt, zet jij je eerste stappen als mama. En dan gaat er vanalles door je hoofd...

  1. Whoaaaa

Letterlijk: whoaaa. Je mamahormonen gieren door je lijf. Je bent klaarwakker en doodmoe tegelijk. Onzeker en toch zo sterk als een beer. Komt dat hummeltje echt uit mijn buik? Begint dan nú het grote avontuur? Jaja, this is it, vanaf nu horen jullie onvoorwaardelijk samen.

  1. Doe ik het goed?

Overdag lopen de kinderarts, de gynaecoloog en de vroedvrouwen nog je kamer in en uit. Maar ’s nachts daalt de rust over het ziekenhuis. En dat betekent: piekertijd! Waarom huilt mijn baby? Eet hij wel goed? Heeft hij het warm genoeg? Jij en je kindje moeten elkaar nog leren kennen. Weet dat je er niet alleen voor staat. Praat met je partner en vraag raad aan de nachtverpleegster.

  1. Wow, dát wist ik niet

“Die stoelgang is zwart!?” Je valt de eerste uren na de bevalling van de ene verbazing in de andere. Zoals over de zwarte ontlasting, dat zachte plekje op zijn hoofd en het gekke navelstompje. Of de vele geluidjes en kreetjes van je kindje.

  1. Ik durf niet te bewegen

Huid-op-huidcontact houdt je baby warm en versterkt jullie band. Dus hangt je dotje de eerste dag en nacht gezellig op je borst. Maar je moet eigenlijk plassen, alles doet pijn en je arm is nét te kort om je gsm te pakken. Daar lig je dan, midden in de nacht, muisstil en hulpeloos omdat je niet durft te bewegen. (Tip: maak je snurkende partner wakker of druk op het knopje om de verpleegster te roepen.)

  1. Ik ben moehoehoe

“Ik had nooit gedacht dat ik zó veel zou huilen”, bekennen kersverse moeders. Vermoeidheid krijgt een nieuwe dimensie als je een baby hebt. Je bent nog slap na de bevalling, uitgeput en een beetje eenzaam in je stille kamer. Je bent een vat vol emoties. Als de voeding dan niet lukt of je baby schreeuwt het hele ziekenhuis bij elkaar, dan zijn de waterlanders nooit ver weg. Hulp vragen is echt niet raar, niemand vindt jou dan een slechte mama. Alles heeft tijd nodig!

  1. Ik blijf maar kijken

De eerste nacht kun je het nog niet goed vatten. Plots is hij daar: zo klein! Hij is helemaal af en toch zo kwetsbaar. Je kunt je ogen niet van afhouden van dat hoopje mens. Je beseft: mijn kleintje is echt een wonder.

 

Welke emoties of gedachten had jij na de bevalling? In ons tijdschrift ‘Brieven aan jonge ouders’ staat de rubriek ‘Wat niemand je gezegd heeft’. Wil je iets kwijt, dan kan je mailen naar bjo@gezinsbond.be of via onze Facebookpagina.

 

Volg ons via Facebook voor meer bijkomende informatie. Ook lid van De Gezinsbond worden is zinvol. Ontdek het hier.

Tags: , , , ,