Ongeveer 1 op 4 zwangerschappen in ons land is ongepland. Het was dus niet de bedoeling om zwanger te worden, maar het is wel gebeurd… wat nu?!

1) Laat de gevoelens zijn

Na die positieve zwangerschapstest komen allerlei emoties op je af. Shock, verwarring, hoop, angst, vreugde, verdriet, afstoting, blijheid, schuldgevoel, … ze wisselen elkaar af en soms aan hoog tempo.

Laat die emoties toe, ook de negatieve. Het is niet erg dat je dat voelt! Door de gevoelens toe te laten, zal je gemakkelijker kunnen aanvoelen wat het nieuws betekent voor jou.

De kans bestaat dat je je schuldig voelt over die emoties, en vooral als ze negatief of niet-positief zijn. Dat is niet nodig: de emoties zeggen niets over wie je bent of zal worden als ouder. Ze hebben ook niet onmiddellijk invloed op het kind en bepalen de toekomst niet. De emoties onderdrukken en jezelf forceren in een bepaalde richting is veel schadelijker.

Bovendien zorgt schuldgevoelens voor stress, en stress is niet goed voor de baby!

Volgens verloskundige en vrouwencoach Diana Koster zijn zulke angsten en gevoelens heel normaal:

“Hoewel ze vaak voorkomen bij zwangere vrouwen rust er nog een groot taboe op. Het MOET allemaal leuk zijn en je MOET blij zijn, want je bent zwanger en gezond. Niet dus. Je mag je best ongelukkig voelen en in de war zijn, je bent zeker niet de enige. Een zwangerschap is niet niks, het is een levensgebeurtenis.”

2) Deel het nieuws (en je emoties)

Als hij het nog niet weet, zal de vader van de baby moeten worden ingelicht. Ook hij zal een reeks emoties ervaren, die verschillend of zelfs tegengesteld kunnen zijn van de jouwe. Probeer open en eerlijk te praten: wat wil hij en wat wil jij? Komt dat overeen of niet?

Kan of wil je de confrontatie met de vader nog niet onmiddellijk aan? Vertel het eerst aan iemand anders (bv. zus, vriendin of moeder) of bel naar een hulplijn, zoals Fara, Tele-Onthaal of Awel voor jongeren. Daar kan je je verhaal kwijt zonder beoordeling of veroordeling.

 

3) Maak een afspraak bij de dokter en gynaecoloog

Een afspraak bij de huisarts dient om de zwangerschap te bevestigen en een algemeen bloedonderzoek te laten uitvoeren. Zo weet je of er tekorten zijn die moeten aangevuld worden.

De gynaecoloog is nodig voor een eerste onderzoek. Afhankelijk van de duur van de zwangerschap, zal het onderzoek inwendig of uitwendig gebeuren. Wacht niet te lang met bellen: gynaecologen zijn drukbezet en de eerste afspraak kan even op zich laten wachten.

Ongepland zwanger: de cijfers

  • 1 op 4 zwangerschappen is ongepland

Van die ongeplande zwangerschappen is:

  • 1 op 3 onmiddellijk gewenst
  • 20 procent is eerst ongewenst, maar bij een deel evolueert dat nog naar gewenst
  • 1 op 3 is onmiddellijk ongewenst

Van de ongeplande én ongewenste zwangerschappen wordt 6 op 10 afgebroken.
(Cijfers: Sexpert-onderzoek 2013)

4) Neem foliumzuur

Zodra je weet dat je zwanger bent, wordt aangeraden om foliumzuur (0,4 mg) per dag in te nemen. Dit vermindert de kans op aandoeningen bij de foetus zoals spina bifida (open ruggetje), hazenlip en anencefalie. Ook let je best op met rauwe vlees en vis. Heb je een kat rondlopen, laat de kattenbak dan maar aan iemand anders.

Er wordt ook aangeraden om alcohol, koffie en sigaretten te verminderen of te stoppen, indien mogelijk. Heb je nog alcohol gedronken voor je wist dat je zwanger was? Dat is geen reden tot paniek of schuldgevoel: er gaat niet onmiddellijk iets mis daardoor. Lees ook wat je beter wel en niet eet.

Neem je medicatie? Vraag dan raad aan je arts. Niet alle medicatie is veilig voor de foetus en moet misschien afgebouwd of vervangen worden.

5) Neem een beslissing

Uiteindelijk moet er een beslissing genomen worden: hou je het kindje of niet? En als je het niet houdt, wordt het een adoptie, pleegzorg of abortus?

Je kan hier even over nadenken, maar niet te lang – en zeker niet als je er pas ‘laat’ achterkomt dat je zwanger bent.

Kies je voor abortus, dan moet de eerste consultatie in een abortuscentrum ten laatste plaatsvinden voor het einde van de 12e zwangerschapsweek. Na een gesprek en een schriftelijke bevestiging, volgt een wachttijd van 6 dagen. Daarna kan je in hetzelfde centrum terecht voor een afbreking van de zwangerschap. Ongeveer 13 procent van de zwangerschappen in ons land wordt afgebroken. 80 procent van de abortussen vindt plaats in een abortuscentrum, de anderen in een ziekenhuis. (Lees hier alles over de nieuwe abortuswet van 15 oktober 2018)

Wil je het kindje niet houden maar kies je niet voor abortus? Dan kan je nog opteren voor adoptie. Je staat het kind af, en de adoptie-ouders worden de wettelijke ouders en geven het kind ook hun achternaam. Wil je het kind eigenlijk wel, maar kan je er niet voor zorgen? Dan is pleegzorg een optie.

 

Oorspronkelijk artikel: 15 juli 2017, laatste update: 5 juni 2019.

 

Volg de laatste updates, advies en zoveel meer via Facebook.

Tags: , , , , , , , , , , ,