Actrice Karin Jacobs, mama van Jelle en Clara Cleymans, vertelt met vuur over kersverse kleindochter Jeanne. "Het verschil tussen mama en oma worden? Je bent véél rustiger.”

Karin: “Ik weet nog hoe bang ik was toen ik na de bevalling met Jelle naar huis mocht. Bang, onzeker en ongerust dat ik het niet zou kunnen. Van dat zogenaamde allesoverheersende moedergevoel was niet veel te merken. En toen ik zwanger was van Clara dacht ik: “Ik ben zo gek op Jelle, ga ik dat tweede kindje wel even graag kunnen zien? Ga ik wel genoeg liefde hebben?”

Gelukkig werkt liefde niet op die manier: het is geen potje dat je moet verdelen, er komt gewoon altijd nieuwe liefde bij. Dat merkte ik toen Clara geboren werd: ploef, het moedergevoel en die liefde waren er van de eerste seconde. Ik maakte me ook een pak minder zorgen omdat ik het allemaal al eens had meegemaakt.

Genieten

“En nu met Jeanneke … dat was meteen héél grote liefde en voor de rest alleen maar genieten. Bovendien was ik ook al een aantal jaren plusoma van de kleinkinderen van mijn echtgenoot, dus ik had het babysitten al helemaal onder de knie.”

Helemaal heerlijk zijn alle knuffels die Karin aan Jeanne kan geven. “Ik vind het alleszins fantastisch dat ik met Jeanne zo ‘lijfelijk’ kan zijn … hoe die ruikt en zo, dat is echt verrukkelijk. Toen ik zelf een kersverse mama was, mocht dat niet. Er werd toen beweerd dat je een kind op die manier te veel verwende.

Vandaag zeggen deskundigen dat je de overgang van de baarmoeder naar de echte wereld zo zacht mogelijk moet laten verlopen voor een kindje, en dat je het dus best héél dicht bij jou houdt. Je kunt baby’tjes het eerste jaar niet verwennen.”

Geen tranen

“Ik ben een heel emotioneel type, dus ik dacht op voorhand dat ik zeker zou wenen wanneer ik mijn kleinkind de eerste keer in mijn armen hield. Maar toen het zover was, kwamen er geen tranen. Het was gewoon … ja, hoe zeg je dat … een enorm zálig gevoel. “

Van moeder tot moeder

“Ik merk dat mijn relatie met Clara sinds de geboorte van Jeanne warmer geworden is, het heeft ons dichter bij elkaar gebracht. Clara was altijd heel vrijgevochten, maar nu komt ze mij af en toe vragen stellen en checkt ze al eens hoe het er vroeger aan toeging. We praten nu van moeder tot moeder hé, dat schept een nieuwe band.”

“Ik had op voorhand ook gehoord van vriendinnen dat het anders is wanneer je dochter moeder wordt dan wanneer je zoon vader wordt. Bij een zoon staat dat wat verderaf, het heeft niets lichamelijks.

Je dochter, dat is een wezen uit je lijf, en uit haar lijf komt dan weer een nieuw wezen: je kunt die erfelijkheid bijna voelen! Het moederschap verandert een vrouw, en dat merk ik heel goed aan Clara. Ze is veel zachter en vrouwelijker geworden.”

Zotte doe-oma

“Ik ben van plan om vooral dingen te DOEN met Jeanne: naar het theater gaan, op citytrip, naar musea … Voor de rest wil ik graag zo’n oma zijn die knotsgek doet met haar kleinkind. Ja, ik zou het fijn vinden als Jeanne zich mij later herinnert als de zotte doe-oma. En ik hoop dat ze bij mij komt aankloppen als ze ooit met een probleem zit.”

Dit artikel is een deel van het interview met Karin Jacobs uit Brieven aan Jonge Grootouders editie 2017. Brieven aan Jonge Grootouders wordt eenmalig bij maand 4 van Brieven aan Jonge Ouders gestuurd naar de ouders. Wil je nog? Bekijk dan ook onze stukjes online!
Gepubliceerd op: 26/07/2017, laatste update op: 01/08/2017

Tags: , ,