Als wij ons niet lekker voelen, kunnen we dat gewoon aan iemand vertellen. Voor een baby is huilen dé manier om te laten horen: ik heb iemand nodig!

De wereld waarin je baby na de geboorte terechtkomt, verschilt heel erg van veilige, warme baarmoeder waarin hij negen maanden is gegroeid. Baby’s beschikken over een fenomenaal aanpassingsvermogen, maar natuurlijk ervaren zij ook dingen die ze niet prettig vinden. Huilen is hun manier om te laten horen dat er iets scheelt of dat ze iets nodig hebben. Weinig ouders die het graag zullen horen, maar: je baby huilt, en dat is heel normaal.

(G)een aanwijsbare reden

Als je kind weent, dan ga je kijken of je hem kan helpen. De oorzaak is vaak makkelijk te vinden: hij heeft gewoon honger of een vieze luier, hij heeft zich blootgewoeld of ligt zich wat te vervelen.

Soms is er geen aanwijsbare reden voor zijn gejammer en dan wordt het allemaal wat minder duidelijk. Misschien heeft hij pijn? Last van krampjes? Naarmate jij je baby beter leert kennen, ga je zijn gehuil juister inschatten.

> Meer over omgaan met krampjes lees je hier.

Spanning afreageren

Huilen is een middel om spanningen af te reageren. Dat is ook zo bij volwassenen. Een flinke huilbui lucht op.

Dat heeft een fysieke oorsprong: tranen van pijn of verdriet hebben een andere samenstelling dan de tranen die in je ogen komen door de kou of door een vuiltje. In tranen van verdriet zitten stoffen die een invloed hebben op stress. Huilen voert deze stressstoffen af. Vandaar de opluchting na een huilbui.

Rust

Denk niet automatisch dat je je kindje moet ‘animeren’ met speelgoed of andere vormen van afleiding als hij aan het zeuren slaat. Veel huilende en ontevreden baby’s zijn integendeel juist moe en overprikkeld. Bij de eerste tekenen van vermoeidheid (zeuren, jengelen, wenen, in de oogjes wrijven, geeuwen) leg je je kindje best wakker (!) in zijn bedje.

Leg hem liefst altijd op dezelfde plaats te slapen en zorg voor zo weinig mogelijk prikkels. Stop hem lekker strak onder een laken en deken, tot aan zijn kin, ook dat geeft hem een geruststellend gevoel.

Huilen, wat kan je doen?

Als je baby huilt, moet hij getroost worden. Dat kan op allerlei manieren: hem vasthouden of wiegen in je armen werkt vrijwel altijd. Je kan hem ook strelen of hem met geluidjes tot rust proberen brengen: zachte liedjes, lieve woordjes of kalme muziek.

Waarschijnlijk hoor je in je omgeving goedbedoelde waarschuwingen voor verwennerij. Wees gerust, een baby kán je nu nog niet verwennen. Integendeel: als je hem telkens troost, leert hij dat er altijd iemand voor hem is en voelt hij zich veilig. Dat is belangrijk voor zijn hechting.

Als je het gehuil systematisch negeert, bij een huilbui niet gaat kijken en hem op geen enkele manier probeert te troosten, gaat je kind op de duur inderdaad wel minder wenen. Maar dat betekent vooral dat hij het opgeeft. Hij deelt zijn ongemakken niet langer met jou omdat hij concludeert dat hij niet op hulp kan rekenen.

Zelf kalm blijven

Een huilend kind kan je geduld en uithoudingsvermogen serieus op de proef stellen. Als wanhopige ouder ben je dan geneigd om álle registers open te trekken. Maar als je te snel van aanpak wisselt, raakt je baby nog meer van de wijs. Het is dus beter om de gekozen tactiek even vol te houden.

Je zoon of dochter moet de tijd krijgen om tot rust te komen. Dat kan wel een half uurtje duren. Als je intussen zelf kalm blijft, draag je die rust over. Is hij getroost, leg hem dan niet meteen terug in zijn bedje, laat hem eerst nog even ‘settelen’ bij met jou.

Een adempauze

Als je zelf gestresseerd bent, wordt het moeilijk om je baby te troosten. Je stem klinkt net iets luider, je armen voelen niet zacht en soepel aan maar hard door de spierspanning. Je baby voelt dit haarscherp aan, en zal erop reageren, vaak door nog meer te gaan wenen.

Voel je dat je helemaal gespannen bent? Dat is het moment om iemand anders te laten overnemen of je gewoon even terug te trekken en eerst tot rust te komen. Wordt het je te veel? Leg je baby eerst veilig in zijn bedje, ga de kamer uit en ga dan pas je frustratie of verdriet afreageren.

Normaal?

Sommige baby’s hebben één hevig huilmoment per dag, anderen lijken wel de hele dag door te wenen. Wat normaal is, valt moeilijk in cijfers te vatten. Vier tot vijf uur gehuil per dag is nogal uitzonderlijk, maar zeker niet onmogelijk

Dat je kleintje eens ontroostbaar weent, hoeft echt niet te betekenen dat er iets verschrikkelijk mis is met hem. Misschien heeft hij er gewoon behoefte aan om eens flink uit te huilen.

Maar het ís mogelijk dat je baby een ziekte onder de leden heeft of pijn lijdt door een verborgen stoor¬nis. Weent je baby lang én vaak? Dan loop je toch best eens langs bij de kinderarts.

Meer over huilbaby’s lees je hier.

Is je kind al wat ouder en weent hij of zij vooral als jij uit de kamer verdwijnt of bij de opvang brengt? Dan kan het verlatingsangst zijn. Verlatingsangst komt op bij baby’s vanaf 8 maanden. Lees hier wat je kan doen als je baby verlatingsangst heeft.

 

Dit artikel verscheen eerst in het gratis oudermagazine Brieven aan Jonge Ouders. Dit magazine volgt ouders van de zwangerschap tot hun kind de kleuterleeftijd heeft bereikt. Benieuwd? Klik dan hier.

Lees meer op Facebook of word lid van de Gezinsbond.

Tags: , , , ,