bool(false)

Dat je graag zo snel mogelijk met je nieuwe jurk loopt te pronken of je baby meteen in die nieuwe aanwinst hult, begrijpen we best. Toch trakteer je nieuw textiel, zoals kleding, lakens en badhanddoeken, best even op een wasje vooraleer je het aantrekt.

Dat je nieuwe kleren best meteen in de wasmachine gooit, klinkt misschien een beetje gek en niet erg milieuvriendelijk. Toch is het een goed idee. Of de vezels van natuurlijke oorsprong zijn (zoals wol en katoen) of synthetisch geproduceerd worden (zoals polyester, acryl of polymide), een ding staat vast: tijdens het productieproces krijgen ze een cocktail van pesticiden over zich heen.

En dat is tijdens het kleuren, wassen, verven en bedrukken ervan niet anders. Dat laat zijn sporen na: op de werknemers in de textielfabrieken, op het milieu én op de eindconsument.

Voorzichtigheid geboden

In tegenstelling tot een verzorgende crème heeft een kledingstuk geen ingrediëntenlijst waarop alle gebruikte stoffen vermeld staan. Toch zijn wetenschappers erin geslaagd om een aantal aanwezige en mogelijk hormoonverstorende stoffen te identificeren. Denk maar aan:

• Ftalaten: weekmakende stoffen die kunststof soepel maken. Ze komen o.a voor in waterbestendige kleding, plastic schoeisel….
• Broomhoudende en andere brandvertragers
• Stoffen met antibacteriële werking, zoals triclosan. Je kan ze vinden in sportkleding, ondergoed, sokken…
• Chemicaliën die stoffen waterdicht, onkreukbaar of vlekbestendig maken (perfluorverbindingen)

> Wat je moet weten over hormoonverstoorders

Heft in eigen handen

Het probleem bij de bron aanpakken, blijft de beste oplossing. De regelgeving en de controle op het gebruik van hormoonverstorende stoffen moet in alle sectoren verbeteren. Bij de Gezinsbond ijveren we alvast heel erg voor politieke maatregelen. Ook als consument heb je meer macht dan je denkt.

Door vervuilde kleding links te laten liggen, raak je op langere termijn ook aan de producent en verplicht je hem om het productieproces aan te passen. Ook in de textielmarkt draait het immers allemaal rond vraag en aanbod.

Keep it simple

Maar hoe weet je of kleding vervuild is? Daarvoor check je best het etiket. Labels met de belofte ‘geurvrij’, ‘antibacterieel’ of ‘niet strijken’? Ze klinken aanlokkelijk, maar wijzen op de aanwezigheid van heel wat chemicaliën.

Ook kinderkleding met pvc-coating laat je liever links liggen. Kinderen hebben in verhouding tot hun lichaamsgewicht een veel grotere huidoppervlakte dan volwassenen en zijn dus nog gevoeliger voor blootstelling aan gevaarlijke stoffen. Bovendien is hun huid een stuk kwetsbaarder dan die van volwassenen én steken kleintjes stofjes maar wat graag in de mond. Redenen genoeg dus om extra waakzaam te zijn.

Label

Een aantal kwaliteitslabels helpen je veilig textiel te herkennen. Labels als Ecolabel, Global Organic Textile standard, de Oeko-Tex Standard 100 norm, Bluesign en Step garanderen je geen ziekmakende stofjes te bevatten. Een goede keuze dus!

> Lees hier alles over labels die helpen om hormoonveilige producten te kopen

 

Het dossier hormoonverstoorders kwam tot stand met de gewaardeerde financiële en inhoudelijke steun van BV OECO. Het doel van dit dossier is mensen in te lichten over de gevaren van hormoonverstoorders en tips aan te reiken om de blootstelling te verminderen.
De Gezinsbond is een voorstander van een veilige omgeving voor iedereen en kinderen in het bijzonder. Daarom pleiten we voor het hanteren van een kindnorm wat betreft de toegelaten stoffen in consumentenproducten: alle producten moeten veilig zijn voor de gezondheid van kinderen. Want wat veilig is voor kinderen, is veilig voor iedereen. Help ons deze kindnorm te verdedigen en word lid

Tags: ,