Heb jij dat ook wel eens, dat je niet weet of je nu moet lachen of boos zijn? Mijn zoon is kampioen 'Dingen uithalen op een schattige manier'. Zo heeft hij eens zichzelf volgetekend met stift. Mijn hoofd twijfelde nog tussen 'lachen of boos zijn' maar mijn lijf had al beslist: ik barstte in lachen uit.

Met een kind in huis is de grens tussen lachen of boos zijn ook heel dun. Het kan heel snel gaan van het een naar het ander. Een grappig spelletje dat uitloopt op de kleuter die jou bewust pijn begint te doen.

Dan is het uit met de pret. Van ontspanning ga je naar inspanning.

Boze momenten

En zo zijn er nog wel momenten die *echt* onder je huid kunnen kruipen:

  • Als je kind om half zes klaarwakker is en jij nog niet bepaald (KOFFIE!)
  • Of als ze een keel openzetten in de supermarkt (zweten…)
  • Broer en zus die elkaar in de haren vliegen? (aaaaaargh!)
  • Tiener die te laat thuis komt? (eerst boos, dan ongerust en dan boos omdat je zo ongerust was!)
  • De zoveelste discussie over computergebruik?  (hoeveel.keer.nog?!?)

Lachen geblazen

Gelukkig is het niet enkel kommer en kwel. Er wordt ook heel wat afgelachen.

  • Het grappige gezichtje van je baby als die iets nieuw proeft (oooooh!)
  • Knotsgekke uitspraken van de kleuter (loooool)
  • Je kind dat onderaan de winkelkar vliegtuigje speelt (waarom mogen wij dat niet meer?!)
  • De ‘mopjes’ van jonge kinderen (oké, meestal zeer flauw maar soms ook onverwacht grappig – en hun eigen lach is nog het meest aanstekelijk!)
  • Je dochter die zich ZO boos maakt dat je erom moet lachen (stiekem, achter het hoekje)
  • Als er aan tafel leuke herinneringen worden opgehaald

We kunnen blijven doorgaan!

Niet lachen!

De moeilijkste situaties zijn natuurlijk degene waarbij je wéét dat je AB-SO-LUUT niét mag lachen. Je kind heeft iets gedaan dat echt niet oké is (maar niet zo ernstig). Je doet je best, je trekt je gezicht in een strenge plooi… maar je mondhoeken zijn nauwelijks in bedwang te houden, je stemt trilt en je moet je eens omdraaien om die glimlach vrij te laten voor je je kind de les leest.

Het overkomt ons allemaal wel een keer!

Lachen en boos zijn: met een kind in huis niet altijd even duidelijk. Boos zijn moet soms, als we het lachen maar niet vergeten. Zoals De Mens het zei: ‘Lachen en mooi zijn’!

Dit artikel werd gemaakt naar aanleiding van de Week van de Opvoeding 2017, die in het kader staat van ‘Samen lachen, huilen, praten, eten, …’. Bekijk ook zeker de campagnefilm.

 

Want opvoeden zit in de dagelijkse dingen. Grappige en fijne momenten delen met elkaar, maar ook kunnen tonen wat je raakte, wat je boos, verdrietig of boos maakt.

 

Samen praten over emoties werkt verbindend. Het zorgt voor een veilig nest waar iedereen zich gehoord en gerespecteerd kan voelen en waar je kan opgroeien tot een zelfzeker en evenwichtig mens.
Speciaal voor deze opvoedingsweek bedacht de Gezinsbond een spel: de happer! Leuk om te spelen met kinderen tot 14 jaar.

 

Interesse in meer? Word één van ons en geniet van de vele voordelen.
Je kan ook altijd het laatste nieuws volgen via onze Facebookpagina.

Tags: , , , , , , , ,