Je bent opnieuw zwanger. Afhankelijk van je eerdere ervaring ben je dolgelukkig, eerder gereserveerd of zelfs angstig. Maar al snel merk je dat een tweede zwangerschap niet helemaal is zoals de eerste…

1) Vroeger zichtbaar

Bij de eerste zwangerschap was er maandenlang niets te zien, bij de tweede gaat het een pak sneller, soms zelfs voor je de 12 wekengrens hebt overschreden. Dank u (verdwenen) buikspieren en geheugen van je lichaam. Het wordt echt pijnlijk als mensen na vier of vijf maanden denken dat ‘het nu wel voor elk moment zal zijn zeker?’ Euh, nee…

2) Andere reacties

Niet alleen verraadt je lichaam je veel sneller, het reageert ook anders. Bij de eerste wel misselijk, nu niet? Kan perfect. Helaas, het omgekeerde bestaat ook… Ook heb je bij een tweede (of elke daaropvolgende zwangerschap) ook meer kans op bekkeninstabiliteit (juij).

Ook de omgeving reageert anders. Een tweede kindje is nu eenmaal niet zo verrassend als het eerste. Er wordt minder geïnformeerd naar je toestand, je gevoelens… en voor jou? Het voelt ook minder speciaal. Misschien omdat je minder aandacht krijgt? Of gewoonweg omdat je minder tijd hebt om er bij stil te staan.

3) Nu al zo moe

Je bent nu al zo moe en er moet nog een pasgeboren baby bij? HELP! Het grote verschil is die eerstgeborene die niet (altijd) doorslaapt en ook wil geëntertaind worden/ naar de zwemles moet/ op verjaardagsfeestjes wordt uitgenodigd. Die dutjes en dat uitslapen bij zwangerschap één? No way. Tenzij je partner alle taken opvangt natuurlijk…

4) Later voorbereid

Tijdens de eerste zwangerschap zocht je het minste pijntje op, las je toch wel een paar boeken op voorhand, was het geboortekaartje ruim op tijd besteld. Tijdens de tweede.. schrik je van hoe de tijd vliegt. Je hebt het allemaal al eens gedaan, dus je hoeft niet meer zo bij te lezen toch? Als baby nummer twee er dan is, blijkt dat je meer dan een paar dingen toch vergeten bent. Gelukkig ben je een echte plantrekker nu…

Dat geboortekaartje en het park daarentegen, dat moet wel nog ergens tussen gepropt worden… de babykamer, die kan wel wachten. Het duurt toch maanden eer ze er uiteindelijk echt slapen!

5) Straks vertellen

‘Het’ vertellen is altijd een spannend moment, maar er is nu een dimensie bijgekomen: hoe vertel je je eerstgeborene dat er een baby bijkomt? Nogal wat ouders vallen bij kleine kinderen terug op een boekje, zoals ‘Grote broer, kleine zus’ of ‘Anna en haar broertje’ van Kathleen Amant, ‘Wat zit er in je buik, mama?’ van Sam Lloyd of ‘De kleine’ van Marisol Misenta.

6) Meer durf

Bij de eerste zwangerschap was je voorzichtig met tillen, eten, met alles eigenlijk. Bij de tweede ben je iets, heu, lakser.

7) Minder kopen

Een deel heb je natuurlijk al, en van een ander deel weet je nu zeker dat je het niet nodig hebt. En wat betreft kleren weet je maar al te goed dat een kind zijn eigen groeitempo volgt. Niet te veel op voorhand dus!

8) Meer en minder angst

Aan de ene kant weet je wat er gaat gebeuren (ongeveer), heb je minder vastomlijnde ideeën waardoor je flexibeler bent én je weet dat je het kan.

Anderzijds: je wéét wat er kan gebeuren, en als je vorige bevalling traumatisch was, de borstvoeding de hel en/of je baby nooit stopte met wenen, dan kan het vooruitzicht van een nieuwe baby (en een potentiële herhaling) beangstigend werken. Lilith van Tales from the crib schreef geweldig en eerlijk over baby nummer twee na huilbaby nummer één, Diana Koster pakte de traumatische bevallingen aan in Perfecte bevallingen bestaan niet.

9) Andere zorgen

Waar je je bij het eerste kind afvraagt of je het wel zal kunnen, of je het graag zal zien en of je nog naar een film zal kijken (nou… niet uitkijken ;-)), zijn de zorgen bij kind nummer twee van andere aard. Zoals: hoe gaan we dat combineren, wat als deze (weer) niet slaapt en vooral… ga ik ze alletwee even graag zien… en hoe dan?

Ook bij je tweede zwangerschap kan je (terug) Brieven aan Jonge Ouders ontvangen. Geef je gegevens door en hou je postbus in de gaten.
O ja, stuur je ons ook een geboortekaartje en adres? Ons bureau moet dringend opgevrolijkt worden… en hoe sneller we weten dat het kind er is, hoe sneller we de Brieven kunnen beginnen opsturen! Redactie Brieven aan Jonge Ouders, Troonstraat 125, 1050 Elsene.

Meer kan je volg op onze Facebookpagina. Ook kan je lid worden van de Gezinsbond en onze gratis publicaties ontvangen.

Tags: , , , , , , ,