Oh Jutta,

Eerste keer naar de crèche

Na net geen acht maanden dat wij altijd samen waren, ga ik weer werken en mag jij naar de crèche. Ik ben eraan toe om eens over iets anders te babbelen dan wat er tussen de boterham moet.

Vanaf nu zal ik weer méér doen dan mondjes proper maken, pijntjes wegzoenen, wandelende cateraar en bakfiets-taxi zijn. Toch vind ik het spannender dan ik op voorhand dacht. En hoewel ik weet dat je in ontzettend goede handen bent, ben ik dus wel een beetje nerveus.

De avond voor ik weer ga werken staan alle spullen, voor iedereen, klaar op het keukeneiland. Het ziet eruit alsof we op reis vertrekken. Georganiseerde chaos, of zoiets. Wat een logistieke onderneming!

LEES OOK > Voor het eerst naar de crèche met tranen … bij mama

Dagboek Jutta: over de eerste keer naar de crèche en zelfontplooiingLesgeven

Wanneer die eerste maandagochtend de wekker – véél te vroeg – afgaat, en ik me klaarmaak, komt er onverwachts een gevoel van rust over me heen.

Dankzij het (verplichte) thuiswerken kan je papa de ochtendrush zonder al te veel stress in goede banen leiden.

Ik vertrek in alle stilte en ben blij wanneer ik niet veel later een filmpje doorgestuurd krijg via WhatsApp.

Het is dat filmpje dat ik ’s middags tijdens het kolven herbekijk; alles om die toeschietreflex te bespoedigen. Dat je lieve kinderverzorgster net dan ook een foto doorstuurt, maakt het helemaal compleet.

Ik besef op dat moment heel erg dat ik mama ben, en geweldig graag mama ben, maar ook nog Annelies. En dat ik het eigenlijk ook heel fijn vind om weer bezig te zijn met wat ik graag doe, overdag: lesgeven aan zesdejaars die in de startblokken staan om hun volwassen leven aan te vatten en vorm te geven.

Zelfontplooiing

De voorbije maanden waren heerlijk en ik had ze nooit anders willen beleven, maar ik ben ook blij dat er nu weer ruimte is voor zelfontplooiing. En voor mezelf, want ook dat is ‘zorgen voor’.

Het zal soms zoeken zijn naar een evenwicht, daar ben ik mij van bewust. Ik hoop vurig dat ik iets kan meenemen van die rust van de voorbije maanden. Op het moment dat treinen vertraging hebben, vergaderingen uitlopen en toetsen zichzelf niet verbeteren.

‘Ik ben blij dat er nu weer ruimte is voor zelfontplooiing’

Maar ik geloof – beloof! – dat het zal lukken. En als het soms toch eens wat druk is tussendoor, fluister ik je in dat voortaan de woensdagen van ons zijn. En de nachten van jou. Maar dat weet je al, denk ik.

LEES OOK > Waarom het goed is om me-time in te plannen, ook al is je keuken ontploft

Liefs,

Mama Annelies

(Geel, november 2020)

Over Annelies

Annelies is leerkracht en mama van Ellie en Jutta. Voor ‘Brieven aan Jonge Ouders’ schrijft ze elke maand een dagboek over Jutta. Die dagboeken kan je hier allemaal terugvinden. Volg Annelies ook via Instagram of via haar blog.

Foto’s: Annelies Gilis

Met een baby in huis ziet je leven er een pak anders uit. Daarom krijg je als jonge ouder gratis ‘Brieven aan Jonge Ouders’, een tijdschrift van de Gezinsbond boordevol herkenbare verhalen en boeiende weetjes. Ook kan je je inschrijven voor onze maandelijkse nieuwsbrief die perfect de leeftijd van je kindje volgt. Schrijf je hier snel in!

Gepubliceerd op: 10/08/2021

Tags: ,