Op het einde van een dag met de kinderen thuis, ben je moe. Doodmoe. Niets ging zoals je wilde, je kreeg niet gedaan wat je gepland had en de kinderen maakten ruzie. Je herinnert je vooral de slechte dingen en dus krijg je een slecht gevoel. Maar het kan ook anders.

Vanuit het standpunt van je kleuter, wordt die dag een heel ander verhaal. En dat toont onderstaande video heel treffend (en ontroerend, als we eerlijk zijn).

De mama is uitgeput: de kleuter was vroeg wakker, er was rommel in de supermarkt, geruzie om speelgoedjes, de zoveelste pamper.

En dan verandert het standpunt: de kleuter vertelt aan papa hoe de dag was. Ze ziet heel andere dingen: hoe mama nog eventjes bij haar kwam liggen, hoe ze raceten met de winkelkar, hoe ze de baby knuffelde na een nieuwe pamper, hoe graag ze de baby eigenlijk wel ziet.

Magisch

‘Jouw normale dag kan voor hen magisch zijn’, is de boodschap van de video en dat zit er krak op. Oké, het IS niet altijd simpel. Soms (*kuch* vaak *kuch*) loopt het mis, of toch zeker niet helemaal zoals je had gedacht.

Maar laten we de momenten voor of na het mislopen niet vergeten. De kleine momenten van geluk, tederheid, liefde, vreugde en vriendschap. Ja, die momenten wisselen elkaar snel af. Maar ze zijn er wel, we moeten ze alleen ook willen zien, durven onthouden, mee benoemen.

Een oproep dus, om bewuster om te gaan met herinneringen en ervaringen. Zal het altijd lukken om dat te doen? Nee. Zal je eraan denken in een crisismoment? Nope. Maar hopelijk wel daarna. Een beetje perspectief dus, zodat je een beetje minder hard kan zijn voor jezelf.

Tags: , , , , , , , ,