bool(false)

Lieve Elias

 

elias paardensaartje mama zijn
Foto: Saar Steverlinck.

Vandaag ben je 1 jaar geworden. Wat sta ik daar van te kijken, zeg. Gisteren was je nog maar net geboren en nu zit je met een kroon op je hoofd in een taart te wrijven met je knuistjes.

Wat een rit!

Wat een rit is het al geweest, dat eerste levensjaar van jou! Het was best pittig, moet ik eerlijk zeggen. Twee kleine kindjes tegelijk was vaak meer dan vier handen vol. Heel vaak plofte ik ’s avonds doodmoe in de zetel. De eerste maanden waren een echte uitdaging. Je broer was nog geen twee jaar oud toen je geboren werd dus die vroeg ook de nodige aandacht. Gelukkig was jij zo’n vrolijk kindje en was je – ondanks je verborgen reflux en je koemelkeiwitallergie – best een contente baby. ‘Nog even en dan zal het vast vlotter gaan’, zei ik tegen mezelf op lastige dagen.

Makkelijker…

Maar dat is het gekke aan het ouderschap. Het is het enige wat tegelijkertijd makkelijker en moeilijker wordt. Want inderdaad, heel veel dingen gaan stilaan vlotter. Er zit routine in onze dagen, ik kan veel sneller alles bij elkaar gritsen als we ergens heen gaan. Ik herken ook goed alles wat je probeert duidelijk te maken en ik ken je dus steeds beter. Maar in de plaats kwamen er andere dingen die dan weer moeilijker werden.

…En ook moeilijker

baby in buggy saar steverlick paardensaartje dagboek elias
Foto: Saar Steverlinck

Want eens baby’tjes de kaap van één jaar ronden, begint het ‘opvoeden’ stilaan. Ik bedoel daarmee dat die kleintjes nog niets kunnen uitsteken, maar jij hebt toch stilaan behoorlijk wat streken. Je klimt bijvoorbeeld bijzonder graag overal op. Hoeveel ik je ook streng toespreek, je blijft met een brede glimlach de trapjes opklauteren van zodra ik even niet kijk. Je stapt ook al best snel aan een loopwagentje en hoewel je weet dat het niet mag, blijf je bonken met je kar tot iemand je omdraait en je weer de juiste richting uitstuurt. Het zijn maar kleine dingetjes, maar je protesteert telkens héél hevig wanneer we je in je vrijheid beperken.

Twee kindjes, twee persoonlijkheden

Mijn twee zonen zijn twee totaal andere karakters. Dat merk ik steeds duidelijker. Je doet heel veel dingen onbevreesd waar Kasper veel terughoudender in was: zand in de lucht gooien, stenen proberen op te eten, overal op klimmen, je aan alles en iedereen optrekken, alles willen proeven wat er op ons bord ligt, je als een plank achterover laten vallen op het bed ongeacht wie of wat er in de weg ligt…

En ook wij benaderen jou anders. De ervaring die we intussen hebben – en vermoedelijk ook gewoon het gebrek aan tijd soms – zorgen ervoor dat we bij jou veel meer meedrijven op ons gevoel. Ik hoor het veel ouders vaak vertellen: “Bij de eerste ging het héél anders dan bij de tweede!”. Bij ons is het net zo.

Gezegend

dagboek elias
Foto: Saar Steverlinck.

Maar het is helemaal goed zoals het is. Jij mag zijn wie je bent, net zoals je grote broer. We zien jullie allebei met heel veel overgave en bijzonder onvoorwaardelijk even graag. Soms dan sluip ik stiekem je kamer binnen wanneer je nog ligt te slapen.

Ik hou mijn adem in om die van jou beter te kunnen horen en streel door je spierwitte lokken. Ik blaas zachtjes in je richting en je haren waaien een beetje omhoog, zo licht zijn ze nog. Dan sla je je ogen op en als je me ziet, breekt je gezicht open in die typische schelmenlach van jou.

Ik lach je toe en til je uit je bedje. “Mijn lieve schat”, fluister ik, “kleine robbedoes, mijn wild kind, weet jij wel hoe graag dat ik jou zie?”.

Klik hier naar de eerdere dagboeken van Elias

Saar is 30 en woont in het bronsgroen eikenhout van Limburg.  Ze is getrouwd met Wout en samen hebben ze twee zoontjes (Kasper en Elias) en een poes (Dorus).
De tijd waarin Saar niet aan het werken of aan het opvoeden is, houdt ze zich bezig met muziek, lezen en schrijven. Dat doet ze bijvoorbeeld op haar eigen plekje op het wereldwijde web, de blog Paardensaartje
In het echte leven geeft ze les aan de PXL Hogeschool in Hasselt. Met veel passie en liefde voor het vak helpt ze daar kleuterleid(st)ers opleiden.

Tags: , , ,