Lieve Elias,

Jij en je broer zijn niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk niet meer te stoppen de laatste tijd. Zeker niet op de loopfiets…

Wandelen

fietsen op het strand
(Foto: Saar Steverlinck)

We zijn altijd een gezin geweest dat vaak gaat wandelen: na een dutje, op zaterdagmorgen, nog net voor het slapengaan, … Een klein wandelingetje, daar mag je ons altijd voor wakker maken (maar liefst pas na 06.00 als het even kan). In onze kofferbak liggen bijna standaard jullie twee loopfietsjes zodat we jullie de vrijheid kunnen geven om ook zelf mee te bewegen en niet in een buggy vast gesnoerd moeten worden.

Ver stappen, dat gaat immers nog niet zo lang met jullie kleine benen. Maar op de loopfiets zijn jullie twee intussen zo snel dat ik soms bijna achter jullie aan moet hollen om jullie niet uit het oog te verliezen.

Loopfiets

Sinds een paar weken ben jij immers ook heel behendig met je loopfiets. Nadat je eerst een klein jaar op je vierwieler rond karde, vonden we het tijd om je de loopfiets van je broer te geven. Die schoof op naar een groter exemplaar en jij zette je op de kleinste loopfiets en vertrok alsof je nooit iets anders gedaan hebt. Sindsdien bollen er twee kleine jongetjes – ieder op zijn rode Puky fiets – voor ons uit wanneer we ergens gaan wandelen.

Bewegen

peuter 2 jaar loopfiets
(Foto: Saar Steverlinck)

We hebben beweging en frisse lucht altijd belangrijk gevonden. Toen je broer nog een kleine baby was, trok ik vaak met hem naar buiten voor lange wandelen. Het was toen winter, maar dat hield me niet tegen om elke namiddag een stevige tour te gaan stappen. Het gaf mij als verse moeder wat licht en lucht en hij sliep in zijn buggy – win win!

Die lijn trokken we later door. In elk seizoen maken we er iets leuks van om samen naar buiten te trekken. Een pet en zonnebril in de zomer, regenpakken in de herfst, mutsen in de winter en weg zijn wij. En ook wat locaties betreft zijn er amper beperkingen.

We verkiezen natuurlijk autovrije wandeltochten in de natuur. Maar net zo goed doen we een blokje om in onze eigen gemeente. Jullie zijn het intussen zo gewend om in het verkeer te fietsen dat jullie precies weten waar jullie moeten stoppen en waar jullie zeker niét mogen fietsen. Zelfs op citytrip in Lyon sjeesden jullie met z’n tweetjes vrolijk langs de Saône en jullie hebben ook al allebei met jullie fiets IN de Noordzee gestaan.

Bekijks

peuter kleuter loopfiets
(Foto: Saar Steverlinck)

Jullie hebben veel bekijks zo samen op de fiets. En ik moet zeggen, ik vind jullie ook om op te eten wanneer jullie samen van bergjes naar beneden crossen en ZAZAZOEEEE roepen op het snelle stuk. Ik vind het zo heerlijk om te zien dat jullie soms kilometers kunnen malen zonder een krimp te geven omdat jullie het gewoon leuk vinden om veel en lang te fietsen.

Jullie wijzen elkaar de dieren aan die we onderweg spotten, jullie zingen de liedjes van Kapitein Winokio die we zo vaak opzetten in de auto en jullie praten ons de oren van het hoofd.

En toch zijn dit de momenten waarop je papa en ik ook nog eens aan praten toekomen. We laten jullie een beetje voor ons uit bollen en zo lukt het ons om elkaar te vertellen over onze dag.

En als ik voorbijgangers dan lachend naar jullie zie kijken dan voel ik mij zo heel erg trots vanbinnen dat die twee kleine biker boys de mijne zijn.

 

Liefs van je mama,

Saar

>> Klik door naar de eerdere dagboeken van Elias

dagboek elias maand 25
(Foto: Saar Steverlinck)
Saar woont in het bronsgroen eikenhout van Limburg.  Ze is getrouwd met Wout en samen hebben ze twee zoontjes (Kasper en Elias) en een poes (Dorus).
De tijd waarin Saar niet aan het werken of aan het opvoeden is, houdt ze zich bezig met muziek, lezen en schrijven. Dat doet ze bijvoorbeeld op haar eigen plekje op het wereldwijde web, de blog Paardensaartje
In het echte leven geeft ze les aan de PXL Hogeschool in Hasselt. Met veel passie en liefde voor het vak helpt ze daar kleuterleid(st)ers opleiden.

 

Gepubliceerd op: 31/01/2020

Tags: , , , ,