‘Eat, sleep, AFYA, repeat’, Neo Van Der Meersch pronkt trots met zijn T-shirt van AFYA. De geëngageerde 17-jarige student is sinds twee jaar vrijwillig monitor op de jeugdkampen. En hij is nog niet van plan om te stoppen. ‘Corona is een extra motivatie.’

De slogan op zijn T-shirt klopt eigenlijk niet helemaal. Tussen ‘AFYA’ en ‘repeat’ zouden ook de woorden ‘karate’, ‘dans’ en ‘dronefotografie’ moeten staan. Neo weet (niet) wat hij wil: ‘Ik heb vrienden die een “gewone” studentenjob doen en de hele dag dezelfde taak uitvoeren. Op een jeugdkamp is elk uur, elke dag, elke week anders. Die afwisseling maakt het boeiend.’

Monitor op jeugdkampen

AFYA biedt sportkampen aan en themakampen, zwemkampen, avonturenkampen, ASS-kampen … Noem maar op. Na een opleiding moeten de monitoren de groep hoeden, spelletjes verzinnen en in animatie voorzien.

Neo is nog niet van plan om er de brui aan te geven. ‘Ik doe nog een paar jaar door. Mijn eerste kamp was heel moeilijk. Het waren lastige kinderen en er is toen van alles gebeurd. Daarna heb ik getwijfeld, maar achteraf kregen we mails van ouders die zeiden dat hun kinderen al twee weken aan het vertellen waren hoe tof ze het kamp vonden, dat gaf heel veel voldoening.’

LEES OOK > AFYA-kamp voor kinderen met autisme: ‘Onze zoon werd volledig meegezogen in het kampverhaal’

Instant geluk

Die dankbaarheid van de deelnemers vormt een grote bron van motivatie voor Neo. ‘Ook als ik zie hoe kinderen na het kamp hun ouders vastpakken en zeggen dat het keileuk was, denk ik bij mezelf “misschien hebben we dat wel goed gedaan”. Dat maakt mij instant gelukkig.’

Corona als extra motivatie

Maar ook het sociale aspect van vrijwilligerswerk heeft Neo al ontdekt. ‘Ik heb heel veel nieuwe vrienden gemaakt.’

‘Corona was een extra motivatie. Veel kinderen moeten thuiszitten en zien hun activiteiten geannuleerd, maar als zo’n kamp dan mag doorgaan, proberen we het zo leuk mogelijk te maken. We hebben gemerkt dat kinderen sinds corona veel meer gesloten zijn omdat ze in de loop van het jaar minder nieuwe sociale contacten hebben gelegd. We doen daarom extra ons best om hen te laten openbloeien en meestal lukt dat wel.’

LEES OOK > Torin is animator voor kinderen met en zonder een beperking: ‘De dankbaarheid van ouders is onbeschrijflijk’

Foto: Kristof Ghyselinck

Dit artikel verscheen in maart 2022 in De Bond, het ledenblad van de Gezinsbond. De Bond kan ook bij jou (gratis!) in de bus vallen. Het enige wat je hoeft te doen, is lid worden. Nieuwtjes en activiteiten van de Gezinsbond meevolgen kan ook via FacebookTwitter en Instagram.

Gepubliceerd op: 07/03/2022

Tags: , , , ,